Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1497/09 oddalił wniosek D. S. o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia, Sąd I instancji wskazał, że D. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozew o zapłatę skierowany przeciwko Wójtowi Gminy Sierpc i Staroście Powiatu w Sierpcu. Sąd I instancji oddalając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdził, że pozew o zapłatę ma charakter cywilny i może być dochodzony albo w trybie ugodowym albo przed sądami powszechnymi. Sąd, odwołując się do normy wyrażonej w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy podnosząc, że w sytuacji, w której zachodzi oczywista bezzasadność skargi, prawo pomocy nie przysługuje.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła D. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także o "zwolnienie (...) od ponoszenia opłat kosztów sądowych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi".
Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie". Sąd I instancji trafnie uznał, że pismo procesowe jakim jest pozew, zawierający powództwo o odszkodowanie, nie podlega rozpoznaniu przez sądy administracyjne, co z kolei determinuje oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.