Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. odmówił W. P. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] stycznia 2014 r. odmawiającą przyznania W.P. dodatku mieszkaniowego. Odpis powyższej decyzji został doręczony stronie w dniu 31 marca 2014 r.
Pismem nadanym w dniu 2 maja 2014 r. W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powołaną wyżej decyzję organu odwoławczego z dnia [...] marca 2014 r. W treści skargi zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Podniósł, że od grudnia ubiegłego roku przebywał w szpitalu. Jednocześnie oczekuje na operację, której termin ustalono na 8 maja 2014 r. Zaznaczył, że ma zainstalowany zewnętrzny zbiornik (cewnik), który uniemożliwia mu swobodne poruszanie. Dolegliwości bólowe z tym związane "naruszają jego psychikę i odwracają uwagę od codzienności".
Skarżący o terminie zaskarżenia decyzji uświadomił sobie dopiero wieczorem 30 kwietnia 2014 r. Ponadto nadesłał miedzy innymi karty informacyjne leczenia szpitalnego z NZOZ Szpital [...] Centrum Urologii, z których wynika, że przebywał w tej placówce w okresie od 5 listopada 2013 r. do 12 listopada 2013 r. Jako zalecenia lekarskie wskazano między innymi utrzymanie cewnika moczowego przez okres około 3-4 miesięcy i kontrole w Poradni Urologicznej oraz Poradni Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Nadto skarżący był leczony w Szpitalu od 8 maja 2014 r. do 13 maja 2014 r. Następnie w stanie ogólnym dobrym wypisano go z placówki, z zaleceniami kontroli lekarskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący podniósł, że od grudnia 2013 r. przebywał w szpitalu. Z nadesłanych kart leczenia szpitalnego wynika, że skarżący był leczony w szpitalu w okresie od 5 listopada 2013 r. do 12 listopada 2013 r. oraz od 8 maja 2014 r. do 13 maja 2014 r. Jednakże zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 31 marca 2014 r., a zatem w terminie otwartym do wniesienia skargi, który upłynął w dniu [...] kwietnia 2014 r. skarżący nie był w szpitalu. W.P. nie uprawdopodobnił również, że zainstalowany po pobycie w szpitalu cewnik całkowicie uniemożliwia mu swobodne poruszanie się.
W ocenie Sądu pozostałe podnoszone we wniosku okoliczności w postaci problemów bólowych, z pamięcią oraz koncentracją nie stanowią nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że przesłanką braku winy uzasadniającą uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu może być niemożliwa do przezwyciężenia przyczyna, która może wystąpić w postaci nagłej choroby. Musi być to więc choroba niedająca się wcześniej przewidzieć, uniemożliwiająca wyręczenie się inną osobą oraz osobiste działanie. Tymczasem skarżący udokumentował leczenie medyczne od listopada 2013 r., a zatem jego choroba ma charakter stały. Równocześnie przedłożona dokumentacja medyczna w żaden sposób nie określa, czy w okresie w którym upływał termin do wniesienia skargi, choroba uniemożliwiła skarżącemu podjęcie jakichkolwiek czynności procesowych.
Przeciwnie, zalecenia lekarskie zawarte w kartach leczenia szpitalnego nie wskazują, że skarżący w trakcie rekonwalescencji powinien "leżeć". Dopuszczalne jest zatem przyjęcie, że lekarze wystawiający kartę uznali, że możliwe jest ograniczone funkcjonowanie skarżącego, nawet z zainstalowanym cewnikiem.
Wobec powyższego Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż w terminie właściwym do wniesienia skargi przytoczone dolegliwości uniemożliwiły mu nadanie skargi. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. P., zarzucając Sądowi pierwszej instancji "błędne ustalenia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Jedną z zasadniczych przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminowi (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Aby uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna uwiarygodnić swoją staranność przy prowadzeniu własnych spraw, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 809/04, niepubl.). Chodzi więc o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie skarżącego, a uniemożliwiło mu dopełnienie czynności procesowej w terminie.
Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Okolicznością faktyczną, która może uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu jest między innymi choroba nagła, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
Rację ma Sąd pierwszej instancji, że argumenty podnoszone przez skarżącego związane z przebytą chorobą i pobytem w szpitalu nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia skargi, nie stanowią bowiem okoliczności uprawdopodabniających brak winy w niedochowaniu terminu w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a. Wskazać bowiem trzeba, że choroba skarżącego nie miała charakteru nagłego i trwała co najmniej od 5 listopada 2013 r., zaś karta leczenia szpitalnego wydana w związku z jego pobytem w szpitalu w dniach 5 -12 listopada 2013 r., nie wskazuje, aby skarżący po opuszczeniu placówki musiał "leżeć". Powyższe prowadzi do wniosku, iż w terminie otwartym do wniesienia skargi, który upływał [...] kwietnia 2014 r., mimo opisanych problemów zdrowotnych, skarżący mógł złożyć skargę. Nie uprawdopodobnił bowiem, że dbając z należytą starannością o własne interesy, przytoczone dolegliwości uniemożliwiły mu w tym okresie dokonywanie czynności procesowych.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.