Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 22 września 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącą Z. K. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w kwocie 200 złotych, stosowanie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca obowiązku tego w zakreślonym terminie nie dopełniła, złożyła natomiast zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W postępowaniu sądowadministracyjnym zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów związanych z ich udziałem w sprawie. W myśl art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Artykuł 230 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym jest m.in. skarga (§ 2).
W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej rozgraniczenie nieruchomości. W tym przypadku podstawę prawną określenia wysokości wpisu stanowi § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg dotyczących stwierdzenia nieważności aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Wysokość wpisu sądowego została więc prawidłowo ustalona przez Przewodniczącego Wydziału. Zaskarżone zarządzenie odpowiada zatem prawu.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.