Postanowienie NSA z 15 września 2015 r., I OZ 1065/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 137/15 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił J.P. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tego Sądu z dnia 26 lutego 2015 r. Sąd podniósł, że we wniosku skarżący wskazał, iż nie zostało mu nigdy doręczone postanowienie odrzucające jego skargę, a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru z dnia 5 marca 2015 r. nie widnieje jego podpis. O wydanym postanowieniu dowiedział się dopiero w dniu 9 kwietnia 2015 r., podczas wizyty w siedzibie Sądu. W ocenie Sądu I instancji powołane przez skarżącego okoliczności nie mogły być uznane za przesłanki uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu w myśl art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", bowiem nie wskazują na brak winy strony w uchybieniu. Sąd podkreślił, iż z adnotacji zamieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru z dnia 5 marca 2015 r. wynika, że doręczenie postanowienia z dnia 26 lutego 2015 r. nastąpiło do rąk skarżącego, którego podpis widnieje na tymże potwierdzeniu. Sąd wskazał ponadto, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby podpis widniejący na potwierdzeniu odbioru został sfałszowany.

W zażaleniu na to postanowienie J.P., reprezentowany przez adwokata ustanowionego z urzędu, zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 P.p.s.a. W uzasadnieni zażalenia jego autor wskazał między innymi, iż nieczytelny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia z dnia 26 lutego 2015 r. został złożony przez brata skarżącego, będącego jego domownikiem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest jedynie wtedy, kiedy uchybienie to powstało bez winy strony. Art. 87 § 2 tej ustawy stanowi, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodabniających brak jej winy w uchybieniu. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, rozpoznając wniosek J.P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznał, że skarżący nie wykazał, aby nie ponosił winy w uchybieniu. Stanowisko to trzeba uznać za zasadne.

Skarżący jako przyczynę uchybienia wskazał brak skutecznego doręczenia mu postanowienia z dnia 26 lutego 2015 r. twierdząc, że podpis widniejący na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej odpis tego orzeczenia w dniu 5 marca 2015 r. nie był złożony przez niego i został sfałszowany. Jednakże zauważyć trzeba, iż skarżący w żaden sposób nie wykazał prawdziwości swoich twierdzeń, a tym samym nie podważył skutecznie prawidłowości doręczenia orzeczenia. Na dokumencie, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, widnieje podpis, który – według zamieszczonej niżej informacji – jest podpisem skarżącego, a z adnotacji zamieszczonej na odwrocie potwierdzenia wynika, iż doręczenie nastąpiło do rąk adresata, którym był J.P. Nie zostały wykazane jakiekolwiek okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie innej interpretacji znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru przesyłki, a zatem nie można zarzucić Sądowi I instancji jakiegokolwiek błędu w ocenie okoliczności niniejszego postępowania. Oznacza to zatem, że odmowa przywrócenia terminu była zasadna, a wydane w tym zakresie postanowienie jest zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.