Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Go 73/16 odrzucił skargę H.Z. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wymiany prawa jazdy. Odpis w/w postanowienia, wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym stronie prawie, terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej oraz możliwości uzyskania prawa pomocy, został doręczony skarżącemu w dniu 2 września 2016 r. (k. 40 i 44 akt sądowych).
W dniu 23 grudnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wpłynęło własnoręcznie sporządzone przez skarżącego pismo z dnia 30 listopada 2016 r., nazwane "zażaleniem".
W piśmie z dnia 17 stycznia 2017 r. skarżący sprecyzował, że w/w pismo stanowi skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Go 73/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II SAB/Go 73/16 odrzucił skargę kasacyjną, wskazując, iż wbrew treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), nie została ona sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co jest brakiem nieusuwalnym i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a.. Ponadto podał, że zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Pismo z dnia 30 listopada 2016 r., które jak sprecyzował skarżący w piśmie z dnia 17 stycznia 2017 r. stanowi skargę kasacyjną, zostało wniesione do Sądu w dniu 15 grudnia 2016 r., tj. po upływie ponad dwóch miesięcy od dnia, w którym upłynął dla strony termin do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej (3 października 2016 r.) Oznacza to, że skarga kasacyjna została przez skarżącego wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, co mogłoby stanowić samodzielną podstawę jej odrzucenia na podstawie art. 178 w zw. art. 177 § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 oraz art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną odrzucił.
Odpis w/w postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 27 lutego 2017 r. (k. 97 akt sądowych).
H.Z. w dniu 24 marca 2017 r. wniósł bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego własnoręcznie sporządzone zażalenie na w/w postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które w dniu 31 marca 2017 r. zostało przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SAB/Go 73/16 odrzucił zażalenie.
W uzasadnieniu postanowienia podał, że stosownie do treści art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W świetle art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Zgodnie natomiast z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że dla oceny dochowania terminu do wniesienia zażalenia miarodajna jest data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie. To oznacza, że w sytuacji, gdy zażalenie zostało wniesione bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, datą wniesienia zażalenia będzie data jego przekazania przez NSA do sądu właściwego. W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 22 lutego 2017 r. zostało skarżącemu doręczone w dniu 27 lutego 2017 r., co oznacza, że termin do wniesienia na niego zażalenia upłynął w dniu 6 marca 2017 r. Tymczasem Naczelny Sąd Administracyjny przekazał wniesione bezpośrednio do niego zażalenie H.Z. do Sądu pierwszej instancji w dniu 31 marca 2017 r. Tym samym zażalenie to uznać należy za wniesione z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia, a więc podlegało ono odrzuceniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził ponadto, że zgodnie z art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie także przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka, i w szczególnych przypadkach doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami i rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. Sporządzenie zażalenia przez osobę, która nie należy do kręgu wyżej wymienionych osób uprawnionych do sporządzenia tego środka zaskarżenia jest brakiem formalnym, który nie podlega sanowaniu, tzn. nie podlega uzupełnieniu i podobnie jak uchybienie terminu do jego wniesienia, obliguje Sąd do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w z w. art. 197 § 2 P.p.s.a.
W ocenie Sądu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie zaistniały zatem dwie odrębne i niezależne podstawy do odrzucenia wniesionego przez H.Z. zażalenia na postanowienie z dnia 22 lutego 2017 r.
Powyższe postanowienie z dnia 26 kwietnia 2017 r. stało się przedmiotem zażalenia H.Z. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stanowiska.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 194 § 4 P.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 tej ustawy stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 (art. 197 § 2 P.p.s.a.).
W związku z powyższym, stwierdzić należy, iż skoro z akt sprawy nie wynika, aby skarżący H.Z. należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 – 3 P.p.s.a., a złożone w tej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone przez niego osobiście, to Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że zażalenie było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu.
Ubocznie wyjaśnić należy, iż wprawdzie Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 22 lutego 2017 r. zostało złożone z uchybieniem terminu, to jednak kwestia ta ma wtórne znaczenie w niniejszej sprawie, bowiem w pierwszej kolejności badaniu podlega fakt, czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone przez osoby określone w art. 175 § 1 – 3 P.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.