Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt II SO/Sz 11/11, w sprawie J. C. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Łobza, odrzucił skargę.
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II SO/Sz 11/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie sprostował postanowienie z dnia 6 października 2011 r. w ten sposób, że ilekroć w sentencji i uzasadnieniu postanowienia jest mowa o skardze J. C. - w odniesieniu do pisma z dnia 17.07.2011 r. - zamiast wyrazu "skarga" powinien być użyty wyraz "wniosek".
J. C. wniósł zażalenie od powyższego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Istotą zastosowania tego przepisu jest umożliwienie usunięcia z wyroku lub postanowienia wszelkich jego oczywistych niedokładności czy omyłek.
Podnieść w tym miejscu trzeba, że piśmiennictwo wskazuje na możliwość sprostowania wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz pod red. Tadeusza Wosia, Warszawa 2011, s. 722).
Słusznie przyjął Sąd I instancji, że w niniejszym przypadku art. 156 § 1 p.p.s.a. mógł zostać zastosowany. Podlegające sprostowaniu uchybienie stanowiło oczywistą omyłkę, pozostająca bez wpływu na rozstrzygnięcie. Zgodnie bowiem z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.