Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie A.Z., na postanowienie tego Sądu z dnia 21 grudnia 2012 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżący, mimo wezwania, nie uiścił wpisu od powyższego zażalenia, składając jedynie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem odmówiono mu przyznania takiego prawa, jednakże skarżący ponownie wystąpił z wnioskiem w tym przedmiocie (który także rozpoznany został ze skutkiem negatywnym), nie uiszczając wpisu. W ocenie Sądu okoliczność taka skutkowała koniecznością odrzucenia zażalenia, w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", a oceny tej nie zmieniają kolejne wnioski strony o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A.Z., zarzucając mu naruszenie szeregu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Nieuiszczenie opłaty od pisma czyni niemożliwym nadanie mu biegu. Jak stanowi art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, co wynika z art. 220 § 3 P.p.s.a.
W świetle powyższych rozważań, jako słuszne należy ocenić odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji zażalenia wniesionego przez skarżących. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od środka zaskarżenia, jakim jest zażalenie winien zostać uiszczony wpis. Obowiązek ten ciążył na skarżącym jako na osobie wnoszącej zażalenie. Skarżący próbował zwolnić się od powyższego obowiązku, wszczynając postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jednakże wniosek w tym przedmiocie został prawomocnie oddalony i to kilkukrotnie.
Należy również podzielić stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, iż kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, nie może wywrzeć skutku, którego oczekuje skarżący. Kwestia przyznania skarżącemu prawa pomocy była przedmiotem oceny Sądu. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie wskazanym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i z tej przyczyny nie ma wpływu na bieg terminu określonego w zarządzeniu Sądu wzywającego do uiszczenia wpisu. Na stronie ciążył obowiązek uiszczenia wpisu od zażalenia, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w czasie określonym w wezwaniu. Po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia podlegało ono odrzuceniu. Takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.