Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T. W. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie może być przyznane stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż sprawa w przedmiocie żądania przez skarżącą wydania dokumentacji medycznej dotyczącej jej hospitalizacji była już rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wyrokiem z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OSA 1/03, Sąd uznał prawo T. W. do żądania udostępnienia dokumentacji przez Szpital Kliniczny im. Ks. Anny Mazowieckiej w Warszawie, a następnie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2005 r., OSK 1389/04, rozpoznano sprawę ze skargi na niewykonanie wyroku z dnia 19 maja 2003 r. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oznacza to, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi w myśl art. 58 ust. 1 pkt 4 P.p.s.a., a co za tym idzie istnieje - z uwagi na bezzasadność skargi – konieczność odmowy przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247.
Zażalenie na to postanowienie wniosła T. W., podnosząc, iż mimo wydania wyroków wskazanych przez Sąd Szpital nadal nie udostępnił jej całości żądanej dokumentacji medycznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadnym jest stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka o jakiej mowa w art. 247 ustawy P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy nie może być przyznane stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. W niniejszej sprawie T. W. wystąpiła ze skargą na działania Szpitala Klinicznego im. Ks. Anny Mazowieckiej w Warszawie w przedmiocie udostępnienia dokumentacji dotyczącej hospitalizacji skarżącej. Jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawa w tym przedmiocie była już prawomocnie rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 19 maja 2003 r. przesądził o prawie strony do żądania udostępnienia tej dokumentacji. Kolejnym rozstrzygnięciem, z dnia 15 kwietnia 2005 r. oddalono skargę kasacyjną od wyroku z dnia 3 marca 2004 r., sygn. akt I SA 1809/03, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi T. W. na niewykonanie przez Szpital Kliniczny im. Ks. Anny Mazowieckiej w Warszawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. nałożył na Szpital grzywnę.
Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, iż sprawa w przedmiocie udostępnienia skarżącej dokumentacji medycznej została już prawomocnie rozstrzygnięta, a co za tym idzie kolejna skarga w tym zakresie podlegała odrzuceniu w myśl art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Zasadnym więc było stanowisko Sądu co do oczywistej bezzasadności skargi T. W., a postanowienie odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, z uwagi na tę przesłankę, odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.