Uzasadnienie
Sygn. akt I OZ 108/23 UZASADNIENIE [...] wnioskiem z dnia 13 lutego 2023 r. (data wpływu do Sądu) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. We wniosku [...] podniósł, że sprawa dotyczy zatrzymania biegu ponaglenia na bezczynność - pismo z dnia 21 stycznia 2023 r. Prezesa Wielkopolskiej Izby Lekarsko - Weterynaryjnej w Poznaniu. Równocześnie wnioskodawca podniósł, że sprawa dotyczy wniosku z dnia 2 grudnia 2022 r. odnośnie naruszenia Kodeksu Wykroczeń w przedmiocie niezgodnej z prawem działalności w mediach społecznościowych lekarza weterynarii [...].
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2023 r., sygn. akt II SPP/Po 21/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.) z uwagi na fakt, że kwestie odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii nie leżą w kognicji sądu administracyjnego.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł skarżący. W uzasadnieniu zażalenia skarżący zarzucił niewłaściwą interpretację prawną, wniósł o ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy i wskazał, że skarga dotyczy przerwania biegu ponaglenia i bezczynności Prezesa Wojewódzkiej Izby Lekarsko Weterynaryjnej w Poznaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje.
Zażalenie podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Pojęcie "oczywistej bezzasadności skargi" w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie zostało ustawowo zdefiniowane, ale w orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie przyjmuje się, że skargą oczywiście bezzasadną jest taka skarga, która już na "pierwszy rzut oka", tj. bez dokonania głębszej analizy prawnej, niewątpliwie, nie może zostać uwzględniona przez sąd (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011 r., Warszawa, Wydanie V; B.Dauter, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021; M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 803 i postanowienia NSA: z dnia 11 maja 2022 r., I OZ 145/22; z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 273/08, z dnia 14 lutego 2012 r. sygn. akt II GZ 41/12, z dnia 27 kwietnia 2012 r. sygn. akt II GZ 142/12 oraz z dnia 28 marca 2017 r. sygn. akt II GZ 226/17). Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza, to że zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, LexisNexis, Warszawa 2011, LEX).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo uznał, że zaskarżone przez [...] akty nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Z treści skargi wynika bowiem, że skarżący przedmiotem zaskarżenia uczynił bezczynność organu lekarsko-weterynaryjnego w kwestii niezgodnej z prawem działalności w mediach społecznościowych wskazanego z imienia i nazwiska lekarza weterynarii, który prowadząc gabinet weterynaryjny bezprawnie prowadzi również hurtownię weterynaryjną. Tego rodzaju bezczynność, w świetle treści ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 § 2 p.p.s.a.) nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Skarga na powyższą bezczynność nie może zatem zostać rozpoznana w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Powyższe powoduje, że skarga we wskazanym przedmiocie jest niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu w sposób dostateczny wykazał, że skarga [...] jest niedopuszczalna, co oznacza jednocześnie oczywistą bezzasadność tej skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. W konsekwencji prawidłowo odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.