Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 listopada 2015 r., na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 P.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowe. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że Miasto W. pismem z dnia 20 maja 2015 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości oraz rozliczenia odszkodowania. W toku postępowania sądowego do WSA wpłynęło pismo [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. informujące, iż spadkobiercy jednego z uczestników postępowania administracyjnego (zmarłego D. K.) w dniu 6 maja 2015 r. wystąpili z wnioskiem o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. W tych okolicznościach Sąd uznał, że w sprawie zachodzi sytuacja objęta dyspozycją art. 56 P.p.s.a., który to przepis nakazuje zawieszenie postępowania sądowego w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu stwierdzenia nieważności aktu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli E. K., S. K. i D. K. (spadkobiercy D. K.) podnosząc, że samo złożenie wniosku o wszczęcie postępowania nieważnościowego nie przesądza automatycznie, iż takie postępowanie wszczęte zostało w momencie wpływu tego wniosku do organu administracji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu w przypadku, o którym mowa w art.
- Przepis art. 56 P.p.s.a. stanowi natomiast, że postępowanie sądowe podlega zawieszeniu, gdy skarga do sądu została wniesiona po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania.
Wbrew ustaleniom Sądu pierwszej instancji, wymieniony w tym przepisie przypadek nie zachodził w niniejszej sprawie, gdyż wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] nastąpiło już po wniesieniu do sądu skargi na tę decyzję. Dokonując ustaleń w tym zakresie należało uwzględnić, że wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności następuje na wniosek lub z urzędu (art. 157 § 2 K.p.a.), a datą wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek strony jest data doręczenia żądania organowi administracji (art. 61 § 3 K.p.a.). Przez dzień doręczenia żądania organowi należy rozumieć dzień wpływu podania zawierającego żądanie do kancelarii właściwego organu. Jeżeli podanie zostało doręczone (wpłynęło do kancelarii) organowi niewłaściwemu, a ten zgodnie z dyspozycją art. 65 § 1 K.p.a. przekazał je organowi właściwemu, za dzień doręczenia podania organowi właściwemu należy uważać dzień, w którym podanie faktycznie wpłynęło do kancelarii organu właściwego (patrz: B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. wyd. CH Beck 2011, str. 291).
Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. zostało zainicjowane wnioskiem z dnia 6 maja 2015 r. Wniosek ten wprawdzie skierowany został do organu właściwego, tj. Ministra Infrastruktury i Rozwoju (obecnie Ministra Infrastruktury i Budownictwa), jednakże wniesiono go za pośrednictwem Wojewody [...]. Z dokumentów pozyskanych przez Naczelny Sąd Administracyjny z Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa wynika, że zawiadomieniem z dnia 1 września 2015 r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 65 § 1 K.p.a., przedmiotowy wniosek przekazał Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju. Wniosek ten wpłynął do Kancelarii Ministerstwa w dniu 3 września 2015 r., co w świetle przedstawionych wyżej rozważań oznacza, że to ta data wyznaczała moment wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Uwzględniając, że skarga na tę decyzję została wniesiona w dniu 20 maja 2015 r. należało stwierdzić, że wszczęcie postępowania nieważnościowego nastąpiło już w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że wskazane w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia regulacje art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 P.p.s.a. nie znajdowały zastosowania w rozpatrywanym przypadku i nie mogły stanowić podstawy do zawieszenia postępowania sądowego. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby aktualnie istniały jakiekolwiek powody przemawiające za koniecznością zawieszenia postępowania w tej sprawie. Z nadesłanych przez organ dokumentów wynika bowiem, że Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...]. W ustawowym terminie żadna ze stron postępowania nie wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpoznania sprawy i decyzja ta stała się ostateczna.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia.