Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 566/09 odmówił B. S. wstrzymania wykonania decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej (...) w W. z dnia (...) czerwca 2009 r., nr (...) w przedmiocie zwrotu kosztów poniesionych na naukę.
Sąd wskazał, że skarżący w sposób bardzo ogólny wskazał, iż wykonanie wskazanej wyżej decyzji narazi go na licytację majątku, co mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem Sądu uszczuplenie stanu finansowego skarżącego nie jest w tym przypadku wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, gdyż faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji administracyjnej, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na to postanowienie B. S. złożył zażalenie, podnosząc, że ma na utrzymaniu małe dziecko i żonę, która z przyczyn zdrowotnych musiała zrezygnować z dotychczasowej pracy. W tej sytuacji egzekucja kwoty 34.217,36 zł wiązałaby się z koniecznością licytacji majątku skarżącego, co mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki zarówno dla niego, jak i dla jego rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Artykuł 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem z faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego nie można wyprowadzać wniosku o spełnieniu przesłanki z art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poza tym, licytacja majątku dłużnika jest ostatecznym środkiem egzekucyjnym, o czym zasadnie wspomniał Sąd pierwszej instancji.
W związku z tym uznać trzeba, że nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Podkreślić przy tym należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi, gdyż odnośnie merytorycznych kwestii, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie będzie się wypowiadał odrębnym orzeczeniem rozpoznając skargę. Natomiast rolą Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie była tylko i wyłącznie kontrola instancyjna postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2009 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.