Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1387/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji powołał się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, aby zostały spełnione przesłanki określone we wskazanym przepisie.
Na to postanowienie zażalenie złożył pełnomocnik Przedsiębiorstwa [...] Sp. z. o o., wskazując, że pomimo tego, iż decyzja organu nie pozbawia go posiadania nieruchomości, to stanowi ona podstawę dla wszczęcia i prowadzenia postępowań zmierzających do pozbawienia skarżącego takiego posiadania. Skarżący wskazał bowiem, że na przedmiotowej nieruchomości prowadzi działalność gospodarczą, która jest wykonywana przy pomocy trzech sąsiadujących ze sobą i faktycznie zespolonych nieruchomości. Przedmiotowa nieruchomość położona jest natomiast pomiędzy dwoma innymi nieruchomościami w taki sposób, że jej ewentualne wyłączenie spod władztwa faktycznego skarżącego de facto spowoduje całkowitą destabilizację funkcjonowania tej części przedsiębiorstwa spółki Przedsiębiorstwo [...] Sp. z oo.
Skarżący wskazał również, iż na przedmiotowej nieruchomości prowadzi także działalność polegającą na wynajmie pomieszczeń. W związku z tym, zdaniem skarżącego, pozbawienie go posiadania tej nieruchomości spowoduje nie tylko trudne do odwrócenia skutki, ale także wymierne straty finansowe, wynikające z pozbawienia skarżącego wpływów z tytułu czynszu najmu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy.
Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że z art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż to strona jest zobowiązana do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej.
Na etapie rozpoznawania wniosku Sąd winien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny.
Przesłanką wstrzymania postanowienia jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju.
Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków także musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie skarżący nie dostatecznie uprawdopodobnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Argument skarżącego, że zaskarżona decyzja stanowi podstawę dla wszczęcia i prowadzenia dalszych postępowań zmierzających bezpośrednio do pozbawienia skarżącego władztwa nad przedmiotową nieruchomością, która wykorzystywana jest przez niego do prowadzenia działalności gospodarczej, nie stanowi w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykazania, że zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.