Uzasadnienie
Gmina B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2013r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] lutego 2012 r. zmienionej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r. – orzekającej o ustaleniu odszkodowania na rzecz Gminy B. w wysokości 3.398.422,00 zł za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w gminie B., obręb M., oznaczonej jako działka nr 891/45, nr 894/47, nr 1021/45 i nr 951/45, a także zobowiązującej Prezydenta Miasta B. jako zarządcę drogi krajowej do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie do 30 listopada 2012 r.
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wykonanie decyzji obligującej do zapłaty odszkodowania mimo fikcyjnego, jego zdaniem, charakteru takiej zapłaty, będzie rodzić istotne konsekwencje dla budżetu gminy, a to ze względu na konieczność odprowadzenia podatku od towarów i usług. Kwota świadczenia byłaby bowiem znaczna i uszczupliłaby jej budżet.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2319/13, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uznając, że w złożonym wniosku skarżąca nie przedstawiła dostatecznej argumentacji przemawiającej za zastosowaniem ochrony tymczasowej. Ponadto Sąd stwierdził, że za odmową wstrzymania wykonania decyzji, przemawia również fakt, że od decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] lutego 2012 r. nie zostało wniesione odwołanie (a tym samym i skarga do Sądu) oraz okoliczność, iż decyzja ta była już weryfikowana przez organy administracyjni publicznej, na co bezsprzecznie wskazuje decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r., zmieniająca na podstawie art. 155 k.p.a. decyzję Wojewody Śląskiego.
Na to postanowienie zażalenie złożył Prezydent Miasta B. podnosząc, że wykonanie decyzji obliguje do zapłaty odszkodowania oraz podniósł, że pomimo fikcyjnego charakteru takiej zapłaty powstałyby dla budżetu donośne skutki z uwagi na konieczność zapłacenia podatku od towarów i usług, co spowodowałoby uszczuplenie budżetu, a w konsekwencji obniżyło możliwości realizacji zadań niekorzystnie wpływając na zaspokojenie potrzeb wspólnoty samorządowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:.
zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 sierpnia 2006 r., I OZ 1144/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił argumentów zawartych w uzasadnieniu zażalenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji może wywołać znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Wskazać należy, że decyzja orzekająca o ustaleniu odszkodowania na rzecz Gminy B. w wysokości 3.398.422,00 zł za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości jest ostateczna – od decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] lutego 2012 r. nie zostało wniesione odwołanie (a tym samym i skarga do Sądu). Zaskarżona do Sądu pierwszej instancji decyzja, w której zawarto wniosek o wstrzymanie, to decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] lutego 2012 r.
Uznać należy, że decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu odszkodowania nie rodzi skutków tego rodzaju, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 10 lipca 2013 r. nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji