Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 266/13 odrzucił wniosek P. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2013 r. wydanego w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Sąd I instancji stwierdził, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zgodnie z oświadczeniem skarżącego, ustała w dniu 25 września 2013 r., to jest w dniu, w którym skarżący dowiedział się o wydanym w sprawie wyroku oddalającym skargę. W tym dniu rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, który upłynął w dniu 2 października 2013 r. Skarżący złożył natomiast wniosek o przywrócenie terminu w dniu 3 października 2013 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej.
Zgodnie zatem z treścią art. 88 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), Sąd I instancji odrzucił spóźniony wniosek o przywrócenie terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P. J. reprezentowany przez adwokata domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sądowi I instancji zarzucono naruszenie art. 87 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego poprzez odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu wniesionego z zachowaniem siedmiodniowego terminu obliczonego zgodnie z art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego.
W uzasadnieniu zażalenia podano, że prawidłowo Sąd I instancji uznał, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu 25 września 2013 r. Obliczając upływ terminu zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego należy jednak zdaniem skarżącego przyjąć, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który rozpoczął bieg w dniu 26 września 2013 r. upłynął w dniu 3 października 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Natomiast Kodeks cywilny w art. 111 § 2 stanowi, że jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Mając na uwadze przytoczone normy stwierdzić należy, że prawidłowo Sąd I instancji uznał, że złożony w dniu 3 października 2013 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest wnioskiem spóźnionym i na podstawie art. 88 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut, że określając datę, w której upłynął siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu Sąd I instancji nie uwzględnił treści art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego. Skoro niesporne jest, że skarżący powziął wiedzę o zapadłym w sprawie wyroku w dniu 25 września 2013 r., to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dniu następnym, to jest w dniu 26 września 2013 r. i dzień ten jest pierwszym z siedmiu dni na złożenie stosownego wniosku. Termin upłynął zatem, jak prawidłowo wskazał Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, w dniu 2 października 2013 r., a nie jak wskazuje się w zażaleniu w dniu 3 października 2013 r.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.