Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 czerwca 2016 r., III SAB/Kr 65/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 października 2015 r., III SAB/Kr 65/15, oddalającego skargę K. J. na bezczynność Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z art. 157 § 1 i 1a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako: "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, natomiast art. 157 § 1a stanowi, że wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie wyrok z 30 października 2015 r. został doręczony skarżącemu 15 grudnia 2015 r., zatem termin na zgłoszenie wniosku o uzupełnienie wyroku upłynął 29 grudnia 2015 r. Natomiast wniesienie przez skarżącego wniosku o uzupełnienie wyroku dopiero 3 marca 2016 r. oznacza, że był on spóźniony i podlegał odrzuceniu zgodnie z powołanym wyżej przepisem.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Dodatkowo podniósł, że mając na względzie całokształt toku jego "sprawy wnosi równocześnie skargę w przedmiocie bezczynności Sądu I instancji, który wbrew prawnemu obowiązkowi nie rozpoznał skargi". W uzasadnieniu podniósł zarzuty dotyczące nieprawidłowego, jego zdaniem, rozpoznania niniejszej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) wprowadzono do art. 194 § 1 punkt 5a, który stanowi, że na postanowienie o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku oraz na odmowę jego uzupełnienia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z uwagi zatem na znowelizowane brzmienie tego przepisu, nie budzi wątpliwości, że tego rodzaju orzeczenie ma postać postanowienia, na które służy zażalenie.
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Dotyczy to również postanowienia. Z kolei art. 157 § 1a stanowi, że wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie postanowieniem z 3 czerwca 2016 r. odrzucił wniosek K. J. o uzupełnienie wyroku z 30 października 2015 r. (k-21), doręczonego mu 15 grudnia 2015 r. (k-31), albowiem skarżący wniósł o uzupełnienie wspomnianego wyroku pismem z 3 marca 2016 r. (k-36), a zatem po upływie przewidzianego w art. 157 § 1 p.p.s.a. czternastodniowego terminu.
Natomiast podniesione przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia kwestie dotyczące błędnego, jego zdaniem, oddalenia skargi przez Sąd I instancji, nie mogły być przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu, albowiem dotyczy ono wyłącznie rozpoznania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie orzeczenia, zatem nie podlegają badaniu w tym trybie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.