Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 21 października 2016 r., sygn. akt I OZ 1103/16

Metryka

Wydany
21 października 2016 r.
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 maja 2016 r. o sygn. akt II SAB/Kr 182/15 odrzucające skargę T.M. na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r. o sygn. akt II SAB/Kr 182/15 WSA w Krakowie odrzucił skargę T.M. na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.. Jako przyczynę Sąd wskazał to, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi.

T.M. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc że w dniu 4 maja 2016 r. wniósł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który nie został rozpoznany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Złożony przez T.M. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w dniu 4 maja 2016 r. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie mógł przynieść skutków, bowiem obarczony był tymi samymi wadami, które doprowadziły do pozostawienia wcześniejszego wniosku skarżącego o zwolnienie kosztów sądowych bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 30 marca 2016 r. Wniosek z dnia 4 maja 2016 r. stanowił zatem w istocie nadużycie prawa procesowe, niezasługujące na ochronę (por. postanowienie SN z 16 czerwca 2016 r., V CSK 649/15, "Biuletyn Sądu Najwyższego" 2016, nr 9, poz. 12). Stąd skarżący był obowiązany do uiszczenia wpisu od skargi, czego nie uczynił. Wobec tego podlegała ona odrzuceniu, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., jak prawidłowo orzekł Sąd pierwszej instancji.

Mając na uwadze powyższe zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.