Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie grzywnę w wysokości 500 zł za nieprzekazanie w terminie skargi J.M. i J.G. wraz z pełnymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na tę skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wniosek o wymierzenie organowi grzywny złożony został przez J.M. w dniu 23 września 2010 r. na rozprawie sądowej w sprawie o sygnaturze akt I SAB/Wa 166/09. Wymierzając grzywnę Sąd podkreślił, iż ma ona charakter dyscyplinująco – represyjny, a jej wymierzenie jest uzależnione od łącznego zaistnienia dwóch warunków, czyli od złożenia przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny oraz niewykonania w ogóle lub wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Sąd wskazał też, iż z akt sprawy sygn. I SAB/Wa 166/09 wynika, że Kolegium – nie będąc w posiadaniu akt przedmiotowej sprawy – zwróciło się w dniu 10 sierpnia 2009 r., w związku z wezwaniem Sądu, do Urzędu Dzielnicy Praga Północ Biuro Gospodarki Nieruchomościami w Warszawie o nadesłanie kompletnych akt własnościowych nieruchomości położonej przy ul. K., ozn. hip. nr 428. Mając na uwadze te okoliczności Sąd podniósł, że chociaż Kolegium podejmowało czynności zmierzające do wypełnienia obowiązku przekazania całości akt, to jednak robiło to w sposób opieszały i głównie za sprawą ponagleń Sądu. Sąd wskazał też, że nawet wydanie postanowienia sygnalizacyjnego nie tłumaczy nie wywiązania się organu z obowiązku przekazania akt sądowi, zwłaszcza, iż postanowienie takie zapadło dopiero w dniu 25 marca 2010 r., a więc po upływie prawie roku od dnia wniesienia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, zarzucając Sądowi naruszenie:
- art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że w sprawie zaistniały przesłanki wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanei w terminie akt administracyjnych. Ponadto, zdaniem Kolegium, skarżąca nie wskazała we wniosku jego podstawy,
- art. 55 § 1 P.p.s.a. przez przyjęcie, iż wymierzenie grzywny w trybie określonym w tym przepisie następuje niezależnie od okoliczności sprawy, a przesłanką do wymierzenia grzywny jest jedynie ieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie,
- art. 141 § 4 P.p.s.a. przez brak uzasadnienia odnośnie czynności organu podejmowanych celem zadośćuczynienia wezwaniu Sądu do uzupełnienia akt sprawy.
W uzasadnieniu zażalenia Kolegium podkreśliło, iż opóźnienie w przekazaniu akt sprawy nastąpiło nie z jego winy, bowiem nie było ono w posiadaniu akt własnościowych przedmiotowej nieruchomości. Pismem z dnia 30 lipca 2009 r. (wysłanym bezzwłocznie po otrzymaniu odpisu skargi) oraz monitem z dnia 16 lipca 2009 r. wezwano Urząd Dzielnicy Praga Północ Biuro Gospodarki Nieruchomościami w Warszawie do przesłania właściwych akt, które przesłano w dniu 28 kwietnia 2010 r. i bezzwłocznie przekazano je Sądowi. Kolegium podkreśliło, iż wbrew stanowisku Sądu nie działało opieszale, odpowiadając na skargę już w dniu 28 lipca 2009 r. i przesyłając akta administracyjne wytworzone przez ten organ. Sąd nie wziął także w ogóle pod uwagę faktu, iż w dniu wymierzenia organowi grzywny całość akt była już w posiadaniu Sądu, co w ocenie Kolegium miało istotne znaczenie dla sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesione w sprawie zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest fakt, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie nie przekazało w ustawowym terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, wraz ze skargą J.M. i J.G. oraz odpowiedzią na tę skargę, całości akt administracyjnych sprawy. Okoliczność ta potwierdzona została także przez organ, który jednakże podniósł, iż opóźnienie nastąpiło nie z jego winy, ale wynikało z faktu, że akta własnościowe nieruchomości warszawskiej nie znajdowały się w jego posiadaniu. Kolegium – na skutek żądania Sądu I instancji – wezwało Urząd Dzielnicy Praga Północ Biuro Gospodarki Nieruchomościami w Warszawie do przesłania właściwych akt. Wskazuje to wprawdzie na podejmowanie przez organ czynności zmierzających do wypełnienia wezwania Sądu, jednakże okoliczności przedmiotowej sprawy wskazują, iż czynności te były wykonywane opieszale i ze znacznym opóźnieniem, na co wskazywał także Sąd I instancji.
Podkreślenia wymaga bowiem, iż Kolegium wezwało Prezydenta m.st. Warszawy do przekazania akt własnościowych w dniu 10 kwietnia 2008 r., a następnie przez ponad rok nie podejmowało jakichkolwiek czynności w sprawie. Dopiero w dniu 30 czerwca 2009 r. (a nie 30 lipca jak wskazano w zażaleniu), po przekazaniu organowi skargi złożonej bezpośrednio do Sądu, Kolegium wystąpiło z kolejnym pismem do Prezydenta, zaś w dniu 16 lipca 2009 r. Kolegium wystosowało monit z żądaniem przesłania właściwych akt. Nie można więc przyjąć, iż słusznym było stanowisko zawarte w zażaleniu, jakoby organ podejmował działania niezwłocznie i bez ponagleń ze strony Sądu.
W tej sytuacji oraz wobec bezspornego uchybienia przez Kolegium terminowi do przekazania całości akt sprawy, zasadnym było uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie nie wypełniło obowiązku nałożonego na organ przez art. 54 § 2 P.p.s.a. Postanowienie o wymierzeniu organowi z tego grzywny i ustalona przez Sąd jej wysokość odpowiada zatem prawu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.