Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 6 marca 2017 r. skarżąca została wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie o sprecyzowanie, czy skarga z dnia [...] stycznia 2017 r. dotyczy bezczynności lub przewlekłości w rozpatrywaniu wniosku o stypendium (i czy skarżąca składała ponaglenia w tym zakresie) lub czy jej skarga dotyczy rozstrzygnięcia Komisji Stypendialnej z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie pozostawienia wniosku o stypendium bez rozpoznania lub też czy skarga dotyczy innego aktu - ze wskazaniem konkretnie jakiego i przez jaki organ wydanego. Wezwanie zostało opatrzone pouczeniem, że nieuzupełnienie skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. Wezwanie zostało doręczone pocztą na wskazany przez skarżącą adres internatu i odebrane 14 marca 2017 r. przez E. P. - administratora budynku.
Do dnia 4 kwietnia 2017 r. nie wpłynęło do Sądu I instancji żadne pismo skarżącej. Z uwagi zatem na powyższe, skoro brak formalny skargi nie został uzupełniony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Od tego postanowienia zażalenie złożyła P. G. Dowodziła w nim, że wbrew twierdzeniu Sądu I instancji przedmiot skargi został przez nią precyzyjnie określony, a dotyczył "stypendium w semestrze zimowym w roku akademickim 2016/2017 pozostawionym bez rozpoznania przez Komisję Stypendialną PWSZ w O."
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie i utrzymanie zaskarżonego postanowienia w mocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarga jest środkiem prawnym wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne, stąd też powinna spełniać określone w ustawie wymogi formalne. Możliwość sądowej kontroli zaskarżonego aktu, bądź terminowości załatwienia sprawy przez organy administracji publicznej, uzależniona jest od skutecznego wniesienia poprawnej pod względem formalnym skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ustawodawca, wprowadzając minimalne wymogi skargi uznał, że to na osobie inicjującej postępowanie sądowe ciąży obowiązek na tyle precyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia, aby sąd nie miał wątpliwości co do intencji skarżącego. Wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, którego skarga dotyczy – wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości – jest więc konieczne i dla sądu wiążące.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że w sytuacji, gdy w samej treści skargi istniała rozbieżność co do tego, jaki akt lub bezczynność jakiego organu jest przedmiotem skargi, sąd I instancji powinien, na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwać stronę do uzupełnienia dostrzeżonego braku lub wyjaśnienia powstałej rozbieżności, po to by ocenić legalność właściwego aktu lub postępowania organu (p. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013r., sygn. akt II GSK 535/13, publ. CBOSA). Ten pogląd należy podzielić.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego zażalenie w tej sprawie, Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarga wniesiona przez P. G. nie spełnia opisanych wyżej wymogów. W szczególności z jej treści, a także z innych okoliczności nie wynika, co w istocie stanowi przedmiot skargi. Stąd też zasadne było wezwanie skarżącej do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia. Wobec powyższego trafne jest stanowisko Sądu I instancji, który stwierdził, że skarżąca nie wykonała wspomnianego wezwania do uzupełnienia braków formalnych, bowiem nie wskazała żadnego konkretnego aktu wydanego przez Komisję Stypendialną Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. [...] w O., ani nie podała jaka czynność tego organu została podjęta z naruszeniem prawa lub też jaka czynność nie została przezeń podjęta, co mogłoby świadczyć o jej bezczynności czy przewlekłości. Wskazanie dopiero w zażaleniu, że skarga dotyczyła stypendium w semestrze zimowym w roku akademickim 2016/2017, nie mogło odnieść już zamierzonego skutku, gdyż było spóźnione, poza tym nie usuwa wszystkich braków skargi.
Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie Sąd I instancji prawidłowo ją odrzucił, a podniesione w zażaleniu argumenty nie zdołały zasadności tego rozstrzygnięcia podważyć.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.
- - ---------------------- 2