Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1845/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku Województwa Małopolskiego, wstrzymał wykonanie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie reformy rolnej.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarga Województwa Małopolskiego dotyczyła decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2011 r. stwierdzającej, że zespół pałacowo-parkowy w B., gmina K., powiat O., wchodzący w skład nieruchomości ziemskiej "B.", stanowiący przed przejęciem na rzecz Skarbu Państwa własność E. L. nie podpadał pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż skarżący jest właścicielem nieruchomości, której dotyczy przedmiotowe postępowanie. Przedmiotowa nieruchomość znajduje się obecnie w użyczeniu wojewódzkiej osoby prawnej - SPZOZ Szpitala [...] w A. Zdaniem skarżącego niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków może zaistnieć w szczególności, jeżeli wnioskodawcy zwrócą się do sądu o uzgodnienie treści księgi wieczystej nieruchomości z rzeczywistym stanem prawnym. W sytuacji zmiany stanu w księdze wieczystej, nawet w przypadku pozytywnego zakończenia dla Województwa Małopolskiego postępowania, powrót do stanu poprzedniego może być poprzedzony długim i kosztownym procesem cywilnym. Wedle skarżącego o tym, że zagrożenie jest realne świadczy postępowanie toczące się przed Sądem Rejonowym dla Oświęcimia polegające na wpisie w księdze wieczystej ostrzeżenia o zakazie zbywania i obciążania nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji stwierdził, że wnioskodawca w sposób wystarczający wykazał istnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". W ocenie Sądu I instancji okoliczności podane we wniosku uprawdopodobniają stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków.
Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli M. L. i J. L., zarzucając naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a.
W uzasadnieniach zażaleń wskazano, że istotnie Wojewódzki Szpital [...] w A. figuruje w zapisach w księdze wieczystej, jako użytkownik przedmiotowej nieruchomości, jednakże aktualnie budynek pałacu nie jest użytkowany i podobnie jak teren parku jest administrowany w imieniu Zarządu Województwa Małopolskiego przez Krakowskie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych.
W oparciu o powyższe zarzuty wnoszący zażalenia wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Ponadto M. L. i J. L. wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na zażalenia E. M. i M. L. podzieliły argumenty i wnioski zawarte w ww. zażaleniach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z sytuacją taką mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.
Decyzja o stwierdzeniu, że wskazana nieruchomość nie podpadała pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 wrzenia 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej zalicza się do aktów o charakterze deklaratoryjnym, które co do zasady nie podlegają wykonaniu, jednakże nie można pominąć następstw prawnych powstałych w wyniku wydania takiego aktu. Stwierdzenie, że nieruchomość nie podpadała pod działanie powołanego przepisu, wywołuje skutek prawno-rzeczowy prowadzący do wykreślenia podmiotu publicznoprawnego z księgi wieczystej.
W konsekwencji powyższego, na co właściwie zwrócono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, spadkobiercy dawnych właścicieli będą mogli podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw, np. działania zmierzające do zbycia nieruchomości czy jej obciążenia. Nie ma przy tym znaczenia sposób aktualnego wykorzystania nieruchomości przez Województwo Małopolskie a także okoliczność powoływana przez wnoszących zażalenie, że strona skarżąca ponosi wysokie koszty utrzymania ww. nieruchomości.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.