Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 19 kwietnia 2021 r., sygn. akt I OZ 112/21

Uzasadnienie

Postanowieniem z 18 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania - z uwagi na nie uzupełnienie brakującej kwoty wpisu sądowego.

W motywach postanowienia odrzucającego skargę, Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, wraz z zakreślonym 7 dniowym terminem do jego opłacenia oraz stosownym pouczeniem, zostało uznane za doręczone w dniu 26 sierpnia 2020 r., zgodnie z art. 73 p.p.s.a., gdyż przesyłka je zawierająca została zwrócona do Sądu po dwukrotnym awizowaniu w dniach 12 i 20 sierpnia 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upłynął 2 września 2020 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca, zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez zastosowanie tego przepisu i wydanie zarządzenia wzywającego Żalącą do uiszczenia brakującego wpisu od skargi w sytuacji, gdy Żaląca zgodnie z pouczeniem zawartym w treści Decyzji wniosła od niej sprzeciw i opłaciła go w całości zgodnie z "§ 2 pkt 6a Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 zezm.)",
2. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. 73 § 1- 4 p.p.s.a. poprzez błędne ich zastosowanie w sytuacji, gdy Żaląca nie otrzymała zawiadomienia ani zawiadomienia powtórnego o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej czy też w urzędzie gminy przez co nie mogło dojść do doręczenia zastępczego,
3. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 220 § 3 i 58 § 3 p.p.s.a. poprzez ich zastosowanie i wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy Żaląca wniosła sprzeciw od Decyzji i uiściła należny wpis w całości,
4. z daleko posuniętej ostrożności, na wypadek uznania przez Sąd, iż Żaląca winna była wnieść nie sprzeciw a skargę od Decyzji, zarzucono naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256, dalej "k.p.a.") poprzez obciążenie Żalącej negatywnymi skutkami zastosowania się do błędnego pouczenia wskazanego w Decyzji wbrew ww. przepisowi prawa.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o uchylenie zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni. Natomiast art. 220 § 3 tej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Za bezzasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.

Wprawdzie organ błędnie w pouczeniu wskazał, że w niniejszej sprawie w stosunku do zaskarżonej decyzji przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu, od którego wymagany jest wpis, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, jednak wysokość wpisu określił na 200 zł.

Sąd I instancji prawidłowo jednak zastosował właściwe przepisy i zakwalifikował pismo procesowe jako skargę, a nie sprzeciw i wezwał do uzupełnienia wpisu sądowego.

Z akt sprawy wynika, że Sąd I instancji prawidłowo też obliczył termin do uzupełnienia wpisu sądowego. Wezwanie doręczono skarżącej w trybie doręczenia zastępczego, tj. na podstawie art. 73 p.p.s.a., gdyż przesyłka je zawierająca została zwrócona do Sądu po dwukrotnym awizowaniu w dniach 12 i 20 sierpnia 2020 r. Datę doręczenia ustalono na 26 sierpnia 2020 r., wobec niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upłynął 2 września 2020 r. Nie zasługuje więc na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 73 § 1-4 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę, iż skarżąca nie obaliła domniemania skuteczności doręczenia, przwidzianego powyższym trybem, należało uznać za bezpodstawne twierdzenie o braku pozostawienia zawiadomienia, o złożeniu pisma w placówce pocztowej.

Nie ma też usprawiedliwionych podstaw zarzut naruszenia art. 12 k.p.a. Błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Zgodnie art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Istotne jest, iż postanowienia art. 112 k.p.a. nie mogą kreować innych praw dla strony postępowania, niż przewidziane w obowiązujących przepisach. Jednakże, w niniejszej sprawie strona miała możliwość zaskarżenia decyzji, co zresztą uczyniła zachowując termin i ta kwestia nie podlegała badaniu.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.