Uzasadnienie
Decyzją z dnia 9 stycznia 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję własną z dnia 28 listopada 2016 r. nr [...] stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji Prezydenta Miasta Sosnowca z dnia 19 lipca 2016 r. nr [...] przyznającej Ż.J. prawo do świadczenia wychowawczego na pierwsze i kolejne dziecko.
Od powyższej decyzji Ż.J., reprezentowana przez adwokata R.K., wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Jak wskazał Sąd, zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że pełnomocnik strony skarżącej wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena tak skonstruowanego wniosku nie dawała temu Sądowi podstaw do wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonalności zaskarżonego aktu, albowiem nie wykazano na ile odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację strony w kontekście następstw o jakich mowa w powołanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Ż. J. reprezentowana przed profesjonalnego pełnomocnika. Wskazano w nim, że doszło do naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż uzasadnienie wniosku wynika wprost z całości treści uzasadnienia skargi do WSA. W uzasadnieniu podniesiono, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji prowadzi do wydania kolejnej decyzji w przedmiocie orzeczenia zwrotu wypłaconego świadczenia wychowawczego za wskazany czas.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko Sądu pierwszej instancji, że wnioskodawczyni nie wykazała, że skarżona decyzja wyrządzi znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Argumentacja zażalenia potwierdza, że nawet sama wnioskodawczyni upatruje negatywnych skutków nie tyle w decyzji zaskarżonej, ile w ewentualnej dalszej "decyzji w przedmiocie orzeczenia zwrotu wypłaconego świadczenia wychowawczego za wskazany czas". Nie podała ona żadnych argumentów, które by unaoczniły konkretne skutki zaskarżonej decyzji, odpowiadające wskazanym w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów nie budzi najmniejszych wątpliwości, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zatem zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.