Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 114/12 oddalił zażalenie [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd I instancji w pełni prawidłowo zastosował normę wynikającą z przepisu art. 246 §2 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) i odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wnioskiem z dnia 21 marca 2012 r. skarżąca zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego "o sprostowanie sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OZ 114/12 i stanu faktycznego w uzasadnieniu tego postanowienia doręczonego dnia 14.03.2012". W uzasadnieniu wniosku wskazywano, że skarżąca została pozbawiona wszelkich praw procesowych, w tym prawa do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji oraz prawa do pomocy. Skarżąca zarzuciła wadliwość orzeczenia o odrzuceniu jej skargi, wydanego przez sąd I instancji. Wywodzono, że w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 2 marca 2012 r. nie wskazano jaki akt został zaskarżony do Sądu I instancji, jakie zapadł wyrok w sprawie oraz jakie wnioski składała skarżąca i które z nich i dlaczego zostały odrzucone przez Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) "Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki".
Postanowieniem z dnia 2 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 114/12 Naczelny Sąd Administracyjny kontrolował zgodność z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Gd 492/11 o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego było postępowanie wywołane wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie wpływa na orzeczenie w przedmiocie odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Strona posiada przewidziane w powołanej ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi środki prawne, umożliwiające jej kwestionowanie zasadności postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu jej skargi. Kontrolowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniu z wniosku o przyznanie stronie prawa pomocy, legalności postanowienia o odrzuceniu skargi, stanowiłoby naruszenie prawa.
Jednocześnie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2012 r. wskazuje stronę skarżącą oraz przedmiot skargi, nie zawiera przy tym niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 §1 i §2 w związku z art. 193 i art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.