Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 19 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 114/13

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1080/12 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma P. B. z dnia 9 października 2012 r.
Sprawa
w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Prokuratora Okręgowego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie
Skład
Sędzia NSA Jolanta Rajewska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1080/12 pozostawił bez rozpoznania pismo P. B. z dnia 9 października 2012 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Prokuratora Okręgowego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2012 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W wypadku, gdy strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma we wskazanym terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania, stosownie do treści art. 49 § 2 P.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie P. B. w dniu 9 października 2012 r. wniósł za pośrednictwem poczty elektronicznej pismo procesowe. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie wskazywano, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 P.p.s.a. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro skarżący, pomimo stosownego wezwania, podpisu własnoręcznego pod pismem z dnia 9 października 2012 r. nie złożył, to pismo należało (jako obarczone brakiem formalnym) pozostawić bez rozpoznania.

W dniu 20 grudnia 2012 r. P. B. złożył drogą elektroniczną zażalenie na powyższe zarządzenie. Skarżący twierdził, że jego pisma nie posiadały braku formalnego, gdyż były podpisane bezpiecznym kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2013 r., doręczonym w dniu 18 stycznia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-51 akt sądowych), wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych przez podpisanie pisma, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pomimo upływu zakreślonego terminu niniejsze zarządzenie nie zostało wykonane.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie, zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2013 r. wezwał stronę do podpisania zażalenia. Dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem. Tylko tak złożony podpis spełnia wymagania przewidziane w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Skarżący nie uzupełnił jednak, w zakreślonym przez sąd terminie, wymienionego braku formalnego i nie podpisał zażalenia.

Wobec niewykonania zarządzenia Sądu I instancji zażalenie P. B. na zarządzenie z dnia 6 grudnia 2012 r. należało uznać za obarczone brakiem formalnym.

Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.