Uzasadnienie
Zarządzeniem z 10 października 2018 r. Przewodnicząca Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącego - Z. B. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z 18 września 2018 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z 27 kwietnia 2018 r. odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia z 10 maja 2017 r. Powołując się na art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wysokość wpisu ustalono w kwocie 100 zł, zobowiązując skarżącego do jego uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie Z. B. podniósł, że zarządzenie nie spełnia wymogów formalnych, pozbawione jest imiennego wskazania, kto jest jego autorem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. W świetle zaś art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie w art. 233 p.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak stanowi § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Wobec powyższego należy uznać, że wpis sądowy od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 września 2018 r. został ustalony zgodnie z powołanymi przepisami prawa, w prawidłowej wysokości.
Stwierdzić również należy, że dla potrzeb wydania zaskarżonego zarządzenia Przewodnicząca właściwie oznaczyła przedmiot i środek zaskarżenia, którego wniesienie powodowało obowiązek uiszczenia wpisu sądowego.
W odniesieniu do argumentacji zażalenia wskazać należy, że formą zarządzeń posługuje się przewodniczący wydziału lub sędzia sprawozdawca w zakresie czynności procesowych o charakterze technicznym, a do takich należy zaliczyć zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Do zarządzeń przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wyroków i postanowień. Odesłanie do odpowiedniego stosowania oznacza, że przepisy o podstawach wyroku nie będą miały zastosowania wprost, a tylko odpowiednio, zatem przyjmuje się, że zarządzenie musi określać stronę, do której jest skierowane, treść zarządzenia, prawo do zaskarżenia. (vide: B. Adamiak, J. Borkowski, w: Metodyka pracy sędziego w sprawach administracyjnych. Warszawa, 2009 r., str. 278) Stwierdzić należy, że zaskarżone zarządzenie odpowiada powyższym warunkom.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.