Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem oraz oszacowaniem wartości pojazdu. Powodem odrzucenia był brak wpisu od skargi. Pismem datowanym na 2 marca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 20 marca 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia, celem doręczenia organowi administracji. Wezwanie doręczono w dniu 24 marca 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie, pismem datowanym na 20 marca 2017 r. (nadanym w placówce pocztowej dnia 28 marca 2017 r.) skarżący wyjaśnił, że nie może usunąć braków formalnych zażalenia, ponieważ nie posiada drugiego egzemplarza odpisu zażalenia, w związku z tym prosi Sąd, aby "w swoim zakresie załatwił braki zażalenia".
Zaskarżonym postanowieniem z 5 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej p.p.s.a.), do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 lutego 2017 r. w jednym tylko egzemplarzu, natomiast stroną postępowania jest jeszcze organ, któremu również powinien być doręczony odpis zażalenia. W obowiązującym stanie prawnym nie ma przepisu, który pozwalałaby na to, aby Sąd zastąpił stronę w zakresie uzupełnienia braków formalnych pisma. Zgodnie z aktualnymi poglądami orzecznictwa, ugruntowanymi uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. (I OPS 13/13), niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów pisma, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd.
Pogląd ten znajduje odpowiednie zastosowanie również do zażalenia. W tych okolicznościach zastosowanie znajduje przepis art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., stanowiący podstawę do odrzucenia przez wojewódzki sąd administracyjny zażalenia, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W zażaleniu na postanowienie skarżący nie odniósł się do podanej przez Sąd I instancji przyczyny odrzucenia zażalenia. Zwrócił się z prośbą o rozpatrzenie jego sprawy, wskazał, że jest w trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej i majątkowej, nie ma środków na poniesienie kosztów orzeczonych zaskarżoną decyzją.
Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie o odrzuceniu zażalenia zostało wydane zgodnie z przepisami prawa. Skarżący, działający bez pełnomocnika, został przez Sąd wezwany do nadesłania odpisu zażalenia na postanowienie z 22 lutego 2017 r. i pouczony, że nieusunięcie braku będzie skutkowało odrzuceniem zażalenia. Mimo tego pouczenia skarżący nie nadesłał odpisu zażalenia. Wskazując, że sporządził je w jednym egzemplarzu, nie podjął próby uzyskania kopii zażalenia wysłanego do Sądu. Jak przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 13/13, niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Pogląd ten znajduje zastosowanie także do takiego pisma procesowego, jak zażalenie, wymogi formalne określone w art. 47 § 1 p.p.s.a dotyczą bowiem pism stron w postępowaniu sądowym.
Prawidłowo zatem Sąd I instancji przyjął, że nie może zastąpić strony i we własnym zakresie usunąć braki formalne zażalenia, takie działanie sądu byłoby działaniem w interesie jednej ze stron i naruszałoby wymóg zachowania przez sąd bezstronności.
Mając na uwadze podane argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 194 § 1 pkt 8 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.