Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 września 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 493/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę T.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), z uwagi na niezachowanie terminu do jej wniesienia. Zaskarżoną decyzję skarżąca otrzymała w dniu 2 lipca 2019 r. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 1 sierpnia 2019 r., podczas gdy skarżąca skargę złożyła w dniu 2 sierpnia 2019 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja organu odwoławczego została skarżącej prawidłowo doręczona w dniu 2 lipca 2019 r. Tymczasem skarga została złożona osobiście w organie w dniu 2 sierpnia 2019 r., a zatem po terminie wynikającym z art. 53 § 1 P.p.s.a.
Stwierdzić zatem należy, że Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem odrzucił skargę jako spóźnioną. Zasadnie również Sąd podkreślił, że skutkiem wniesienia skargi po upływie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, jest jej odrzucenie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.