Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 31 stycznia 2017 r. Przewodnicząca stwierdziła, że wpłynął wniosek skarżącego M. S. o wyłączenie ze składu orzekającego m.in. sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Elżbiety Sobielarskiej od orzekania w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] września 2016 r.
W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że wymieniony sędzia nie wydał w jego sprawie uczciwego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem odmówił uwzględnienia wniosku. Jak wskazał w uzasadnieniu, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uzasadniające wyłączenie wskazanego sędziego z mocy ustawy. W oświadczeniu z 31 stycznia 2017 r. sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Elżbieta Sobielarska wskazała, że nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 p.p.s.a., jak również inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Okoliczności takich nie wskazał również skarżący we wniosku z 31 stycznia 2017 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł M. S. podnosząc, że Sędzia, o którego wyłączenie wnosił, orzeka zawsze na jego niekorzyść.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Elżbiety Sobielarskiej. W sprawie nie występują bowiem żadne okoliczności uzasadniające wyłączenie wymienionego sędziego z mocy samej ustawy. Brak jest także przesłanek uzasadniających zastosowanie instytucji wyłączenia w oparciu o art. 19 p.p.s.a. Samo podejmowanie przez wymienionego we wniosku sędziego niekorzystnych, w odczuciu skarżącego, rozstrzygnięć w innych sprawach toczących się z jego udziałem nie stanowi podstawy do wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie. Przesłanką taką nie jest również subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego. Przyczyny wyłączenia muszą mieć charakter obiektywny i znajdować potwierdzenie w podnoszonych przez stronę okolicznościach faktycznych. W niniejszej zaś sprawie taka sytuacja nie wystąpiła.
Dodatkowo sędzia, którego dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania, w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji złożyła wymagane w art. 22 § 2 p.p.s.a. oświadczenie. W świetle zaś utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienia NSA z dnia 28 kwietnia 2016 r., I OZ 389/16, I OZ 390/16, I OZ 391/16).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego oraz w rozpoznawanym zażaleniu brak jest wskazania okoliczności i argumentów, które podważałyby prawdziwość oświadczenia złożonego przez sędziego WSA w Warszawie w niniejszej sprawie. W konsekwencji stwierdzić należy, iż Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że złożony w sprawie wniosek o wyłączenie nie zasługiwał na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.