Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 października 2015 r. sygn. akt I OZ 1177/15 oddalił zażalenie J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 182/15 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. S. i G. S. na decyzję Wojewody [...]z dnia [...]grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod ulicę.
Pismem z dnia 2 listopada 2015 r. J. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2015 r., wyrażając w nim swoje niezadowolenie z podjętego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.
Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a.", zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.).
A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie NSA jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.