Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 grudnia 2016 r. odrzucił skargę A. N. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosków. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył drogą elektroniczną A. N. Zarządzeniem Przewodniczącego skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez podpisanie zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie A. N. podniósł, że wezwanie jest bezzasadne, bowiem "pisma w postępowaniach są podpisywane elektronicznie zgodnie z art. 5.2 ustawy z 18.09.2001 r. o podpisie elektronicznym przy zastosowaniu art. 77.2 Konstytucji".
Postanowieniem z 10 marca 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie A. N. na postanowienie z 28 grudnia 2016 r. Odpis postanowienia został doręczony stronie skarżącej w dniu 17 marca 2017 r.
Pismem z 20 marca 2017 r. A. N. złożył drogą elektroniczną zażalenie na postanowienie z 10 marca 2017 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego został on wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez podpisanie zażalenia. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 31 marca 2017 r.
Odpowiedź na powyższe wezwanie została w dniu 5 kwietnia 2017 r. udzielona drogą elektroniczną. Skarżący wskazał, że w jego ocenie wezwanie jest bezzasadne.
W powyższych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 czerwca 2017 r., wobec nieuzupełnienia braków formalnych, odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył - drogą elektroniczną - A. N. Zażalenie zostało opatrzone podpisem elektronicznym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis.
Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. W rozpoznawanej sprawie brakiem w postaci własnoręcznego podpisu obarczone były kolejno składane w sprawie środki zaskarżenia. Wezwania o uzupełnienie braków formalnych w tym zakresie nie były przez stronę wykonywane. Z udzielanych zaś odpowiedzi wynikało, że strona kwestionuje co do zasady wskazywaną wadliwość składanych środków zaskarżenia. W tej sytuacji zażalenie na postanowienie z 8 czerwca 2017 r. należało uznać za obarczone brakiem formalnym, skutkującym jego odrzuceniem.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.