Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 702/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. P. i K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia (...) lutego 2009 r. nr (...) w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 9 kwietnia 2009 r. B. P. i K. P. wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia (...) lutego 2009 r., nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia (...) grudnia 2008 r. nr (...) orzekającą o ustaleniu opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej - sieci kanalizacji sanitarnej - położonej w P., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr (...).
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został uzasadniony.
Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i podniósł, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
W zażaleniu z dnia 30 listopada 2009 r. na powyższe postanowienie skarżący podnieśli, iż z kontekstu użytego w skardze zdania wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodować może trudność w odwróceniu jej skutków, ponieważ w chwili obecnej skarżący zmuszeni byliby do zapłacenia opłaty adiacenckiej w wysokości 8.636,00 zł na rzecz Gminy Miejskiej w P., co dla ich budżetu domowego jest kwotą nieosiągalną. Następnie mogłoby się okazać, że skarga zostanie rozpatrzona pozytywnie i w konsekwencji Gmina zmuszona byłaby do zwrotu pobranej opłaty. Ponadto sytuacja materialna strony skarżącej nie uległa w żadnej mierze zmianie w stosunku do złożonego wniosku o przyznanie pomocy prawnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca należności pieniężnej. Egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Skarżący nie wykazali w sposób przekonywujący, że w razie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia (...) lutego 2009 r., nr (...) utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. a z dnia (...) grudnia 2008 r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości 8.636 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej zostaną narażeni na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżących obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (opłaty adiacenckiej) nie może prowadzić bowiem do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny.
Ponadto zgodnie z treścią art. 147 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603) opłata adiacencka na wniosek właściciela nieruchomości może być rozłożona na raty roczne płatne w okresie do 10 lat. Warunki rozłożenia na raty określa się w decyzji o ustaleniu opłaty. Jak wynika z akt sprawy Burmistrz Miasta P. a rozłożył należną opłatę adiacencką na 10 rat płatnych do 2017 r. Skarżący natomiast poza powołaniem się na twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje pogorszenie ich sytuacji materialnej, nie odnieśli się w żaden sposób do zastosowanego przez organ administracyjny sposobu uiszczania opłaty adiacenckiej.
Również nie przedłożyli żadnych dokumentów źródłowych, zwłaszcza tych dotyczących ich sytuacji finansowej oraz majątkowej. Takie uzasadnienie wniosku nie może skutkować wstrzymaniem przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem dla wstrzymania wykonania decyzji istotne znaczenie ma rzeczywisty wpływ uiszczenia orzeczonej kary i wynikające z tego faktu skutki.
Skoro zatem skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie powołali okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a., to Sąd pierwszej instancji nie mógł ocenić, czy takie okoliczności w sprawie występują i ewentualnie jaki mogą mieć wpływ na jego uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. zażalenie oddalił.