Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 9 października 2015 r., sygn. akt I OZ 1188/15

Uzasadnienie

Skarżąca G. L. w związku ze złożonym wnioskiem z dnia 15 października 2013 r. o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r. została wezwana do uzupełnienia przesłanego urzędowego formularza "PPF" w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 12 listopada 2013r.

Pismem z dnia 12 listopada 2013 r. G. L. zaskarżyła powyższe zarządzenie jako naruszające art. 45 ust. 1 Konstytucji. Wobec treści powyższego zażalenia zarządzeniem z dnia 20 listopada 2013 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wezwała skarżącą do uzupełnienia przesłanego urzędowego formularza "PPF" w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca została poinformowana, że warunkiem przyznania prawa pomocy jest wypełnienie tego formularza. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 3 grudnia 2013 r.

Pismem z dnia 25 grudnia 2013 r. skarżąca zaskarżyła wskazane wyżej zarządzenie z dnia 20 listopada 2013 r. wnosząc o jego uchylenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2423/13, odrzucił zażalenie G. L. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r. oraz zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r. – na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p;.s.a.").

Sąd wskazał, że aby zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału mogło być uznane za dopuszczalne, przepisy powołanej wyżej ustawy muszą wprost przewidywać możliwość wniesienia takiego zażalenia. Natomiast ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia zarządzeń przewodniczącego wydziału w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie urzędowego formularza. To oznacza – w ocenie Sądu – że zażalenie w tym przedmiocie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. Domagając się jego uchylenia zarzuciła, że jest krzywdzące, niesprawiedliwe, łamie rażąco prawo i Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1. 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3. 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. 8) odrzucenie zażalenia;
9. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. 10) ukaranie grzywną.

Wobec takiego wyczerpującego unormowania dopuszczalności zażalenia, nie ma podstaw do dowolnego rozszerzania możliwości zaskarżenia tym środkiem odwoławczym.

Stosownie zaś do art. 198 p.p.s.a., przepisy dotyczące środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Tymczasem zarządzenie wzywające do uzupełnienia przesłanego urzędowego formularza "PPF" w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, nie stanowi zarządzenia, na które przysługuje zażalenie. Nie ma bowiem charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a., a więc zarządzenia na które przysługuje zażalenie. Oznacza to zatem, że takie zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

W związku z tym uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2423/13 nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.