Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1453/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę M.S. z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi, pomimo skutecznego do tego wpisu wezwania. Postanowienie to zapadło po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Zażalenie skarżącego w tym zakresie zostało bowiem oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt: I OZ 241/16.
Na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi M.S. zażalenie wniosła w terminie wyznaczona z urzędu pełnomocnik skarżącego, adw. M.Ś.
W zażaleniu tym pełnomocnik przyznała, że wpis od skargi nie został uiszczony, jednakże uważa, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien był rozważyć, czy skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi na jednej z podstaw wskazanych w art. 239 § 1 pkt 1 lit. a-h. Dodatkowo adwokat zauważyła, że w przypadku stwierdzenia, iż skarga nie podlega obowiązkowi opłaty, także zażalenie na postanowienie o jej odrzuceniu zwolnione jest z opłaty (wpis od zażalenia nie został uiszczony).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie zauważyć należy, że zgodnie z obowiązującą treścią art. 220 § 4 p.p.s.a. od zażalenia na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi z powodu nieziszczenia wpisu, wpisu nie pobiera się.
Odnosząc się do podniesionych w zażaleniu zarzutów, wskazać należy, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie, w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a., jest m. in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, uiścił opłatę pod rygorem odrzucenia skargi.
W sprawie niniejszej skarżący wezwany był do uiszczenia wpisu od skargi dwukrotnie. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w tym zakresie zostało wydane [..] lipca 2015 r. i doręczone skarżącemu wraz ze stosownym pouczeniem o prawie jego zaskarżenia. Skarżący z tego uprawnienia nie skorzystał. Kolejnym zarządzeniem z dnia [..] kwietnia 2016 r. (po rozpoznaniu wniosku skarżącego w zakresie przyznania prawa pomocy) wezwano zaś do wykonania powyżej wskazanego, prawomocnego już, zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczoną z urzędu pełnomocnik w sprawie. Adwokat nie znalazła podstaw do skorzystania z możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do zaskarżenia zarządzenia określającego wysokość wpisu w sprawie. Pismem z dnia 5 maja 2016 r. poinformowała natomiast, że skarżący jest świadomy konieczności uiszczenia wpisu od skargi, jednakże zamiaru takiego nie ma i nie jest zainteresowany kontynuacją sprawy. W tym stanie rzeczy podjęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygnięcie z dnia 2 sierpnia 2016 r. o odrzuceniu skargi odpowiada prawu.
Zarzut obecnej pełnomocnik skarżącego, iż Sąd nie rozważył, czy skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w oparciu o art. 239 §1 pkt 1 lit. a-h p.p.s.a. jest zatem chybiony. Zrobić mógł to Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając ewentualne zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny bada wówczas czy zarządzenie to zostało wydane we właściwym trybie i czy wpis (jego charakter i wysokość) wskazany w zarządzeniu jest zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.
Ubocznie zauważyć należy, że w zażaleniu pełnomocnik powołała przepis art. 239 § 1 pkt 1 – w całym zakresie zwolnień przedmiotowych (lit. a-h), nie wskazując na podstawie której regulacji, jej zdaniem, skarżący powinien być zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych.
Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku pełnomocnik o zasądzenie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej, podkreślić należy, że wniosek ten składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 254 § 1 p.p.s.a.)
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.