Postanowienie NSA z 6 marca 2012 r., I OZ 119/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1738/11 zawieszające postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Leszek Leszczyński przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1738/11 WSA w Warszawie zawiesił postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi J.T. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem skargi J. T. jest decyzja Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku J. T. z dnia [...] grudnia 2010 r. o podjęcie działań przewidzianych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego w celu usunięcia "wadliwej decyzji CK" o odmowie zatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia doktora habilitowanego nauk prawnych z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Natomiast przedmiotem skargi J.T. w sprawie o sygn. II SA/Wa 1042/11 jest postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] dotyczące przekazania wyżej wskazanego wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. według właściwości do rozpoznania Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, która po jego otrzymaniu wydała zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję.

W ocenie Sądu, prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. II SA/Wa 1042/11, będzie miało istotne znaczenie dla kontroli zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. T. zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów art. 125 p.p.s.a. i art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

W uzasadnieniu zażalenia podano, że zawieszeniu postępowania sprzeciwiają się względy szybkości, celowości, sprawiedliwości i ekonomii procesowej, gdy zważy się, iż sprawa zatwierdzenia przez CK uchwały o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych z powodu ewidentnych błędów CK (zob. "Strona w postępowaniu gabinetowym na przykładzie postępowania w sprawie nadania stopnia lub tytułu naukowego", Monitor Prawniczy Nr 18/2011 i Nr 19/2011) toczy się już siedem lat i nie podejmuje się żadnych wnioskowanych czynności dla pozytywnego załatwienia tej kwestii, mimo obowiązku takiego załatwienia sprawy. Dotychczasowe postępowanie sądowoadministracyjne jawnie narusza art. 6 EKPC z a nawet NSA podkreśla, że "celowość zawieszenia postępowania nie może być brana pod uwagę w oderwaniu od zasady szybkości.

Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA do merytorycznego rozpoznania skargi oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, trafna była ocena Sądu I instancji, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1042/11.

Gdyby bowiem w sprawie II SA/Wa 1042/11 zapadło prawomocne orzeczenie stwierdzające przekazanie wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. niezgodnie z właściwością, to wystąpiłaby przesłanka do stwierdzenia nieważności.

Powyższe oznacza, że prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. II SA/Wa 1042/11, będzie miało wpływ na kontrolę legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. W tej sytuacji niezasadnym jest twierdzenie, iż w sprawie zostało naruszone wskazywane w art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka prawo do rzetelnego procesu sądowego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie należało oddalić.