Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Po 356/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę R. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2016 r., w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami.
Sąd wskazał, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został prawidłowo doręczony skarżącemu poprzez dwukrotne awizowanie, w trybie art. 73 P.p.s.a. W zakreślonym terminie należny wpis nie został opłacony, wobec czego Sąd postanowił o odrzuceniu skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. L. Skarżący wskazał, że nie doręczono mu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Ponadto w miejscu doręczenia brak było informacji o dwukrotnym awizowaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma osobiście lub sposób zastępczy, pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ustawodawca ustanawia w cytowanym przepisie domniemanie faktyczne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane.
Z treści znajdującej się w aktach sprawy koperty zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wynika, że przesyłka została dwukrotnie awizowana: w dniu 20 maja 2016 r. i w dniu 30 maja 2016 r. Na kopercie znajduje się również adnotacja, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono na drzwiach adresata. Podkreślić należy, że domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 P.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. W niniejszej sprawie twierdzenia skarżącego w tym przedmiocie są jednostronne i nie zostały zobiektywizowane.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ma wątpliwości co do tego, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż doręczenie zastępcze spornej przesyłki na podstawie art. 73 P.p.s.a. było zgodne z prawem. Przesyłka nie została bowiem podjęta przez skarżącego i jest to okoliczność bezsporna. W takiej sytuacji Sąd prawidłowo zastosował instytucję doręczenia zastępczego przewidzianą w art. 73 P.p.s.a. Doręczenie zastępcze dokonane w omawianym trybie stwarza domniemanie prawne oparte na założeniu, że strona mogła zapoznać się z pismem awizowanym, a jeśli tego nie uczyniła, to nastąpiło to z przyczyn leżących po jej stronie. Mogą oczywiście zaistnieć sytuacje, w których strona bez własnej winy nie będzie w stanie dowiedzieć się o przesyłce. Domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 P.p.s.a. może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością.
Jedną z możliwości służących obaleniu tego domniemania jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej. Istotne jest, aby w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej reklamacja, zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529 ze zm. – obecnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 1113 ze zm.) oraz przepisami § 1-6 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie reklamacji usługi pocztowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1468), w zakresie przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego, została zgłoszona w formie pisemnej, ustnej do protokołu lub innej, która ujawnia wolę reklamującego w sposób dostateczny, w tym również w formie elektronicznej. Reklamację można zgłosić w każdej placówce pocztowej operatora pocztowego, który zawarł umowę o świadczenie usługi pocztowej z nadawcą. Co do zasady brak woli przeprowadzenia procedury reklamacyjnej uniemożliwia skuteczne obalenie domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania (patrz: Bogusław Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wolters Kluwer 2016 r., s. 400).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, twierdzenia skarżącego dotyczące braku informacji o dwukrotnym awizowaniu przesyłki nie mogą prowadzić do zakwestionowania prawidłowości doręczenia. Tym bardziej, że ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów jednoznacznie wynika, że poczta dokonała prawidłowego doręczenia, zaś skarżący nie rozpoczął postępowania reklamacyjnego na poczcie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.