Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lipca 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2703/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w trybie art. 179a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi kasacyjnej S. S.A. z siedzibą w W. od wyroku z dnia 26 lutego 2019 r. uwzględniającego skargę Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania, uchylił w pkt I w całości ww. wyrok z dnia 26 lutego 2019 r., oddalił skargę (pkt II), a także w pkt III zasądził od Miasta Stołecznego Warszawy na rzecz S. S.A. z siedzibą w W. kwotę 33.975 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Rozstrzygając o kosztach postępowania Sąd I instancji orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 203 pkt 1 oraz 207 § 1 P.p.s.a., wskazując że na koszty te składają się: wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 31.258 zł wraz z równowartością opłaty skarbowej (17 zł), a także koszty zastępstwa procesowego w kwocie 2.700 zł ustalone na podstawie § 2 pkt 6 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).
Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania wniósł S. S.A. z siedzibą w W., zarzucając naruszenie art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w zw. z § 2 ust. 6 rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, że wynagrodzenie radcy prawnego w przedmiotowej sprawie powinno zostać ustalone na podstawie § 2 pkt 6 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sytuacji, gdy wartość przedmiotu sprawy wynosiła 6.251.510 zł, zaś sprawy w drugiej instancji nie prowadził ten sam radca prawny. W konsekwencji wynagrodzenie radcy prawnego winno zostać ustalone na podstawie § 2 pkt 9 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia z zastosowaniem 75% stawki minimalnej obliczonej na podstawie § 2 pkt 9 rozporządzenia.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o:
- 1) zmianę postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawartego w punkcie III wyroku z dnia 18 lipca 2019 r. poprzez podwyższenie kwoty zasądzonych od Miasta Stołecznego Warszawy na rzecz skarżącego kasacyjnie S. S.A. z siedzibą w W. kosztów postępowania z 33.975 zł do 50.025 zł;
- 2) zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Ponadto skargę kasacyjną od wyroku z dnia 18 lipca 2019 r. wniósł Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta m.st. Warszawy, zaskarżając ww. orzeczenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 11 sierpnia 2020 r. oddalił skargę kasacyjną Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta m.st. Warszawy od wskazanego wyroku z dnia 18 lipca 2019 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2020 r. sygn. akt I OSK 2979/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta m.st. Warszawy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 2703/18, a zatem nie było przeszkód aby rozpoznać zażalenie S. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w pkt III orzeczenia.
Przechodząc do rozpoznania zażalenia ocenić należy, że zażalenie to w okolicznościach niniejszej sprawy zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 203 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego: od organu - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę (pkt 1); od skarżącego - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę (pkt 2). Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony, o czym stanowi art. 205 § 2 P.p.s.a.
Zgodnie natomiast z treścią § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2, a z § 14 ust. 1 pkt 2 wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Wedle zaś § 2 pkt 9 ww. rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000.000 zł – 25.000 zł.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, mając na uwadze treść powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając w trybie art. 179a P.p.s.a. skargę kasacyjną S. S.A. z siedzibą w W. i oddalając skargę Miasta Stołecznego Warszawy w błędnej wysokości zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 33.975 zł. Nieprawidłowo Sąd I instancji przyjął bowiem, że w niniejszej sprawie, oprócz zwrotu uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 31.258 zł oraz opłaty kancelaryjnej w wysokości 17 zł, skarżącemu kasacyjnie przysługuje zwrot kosztów wynagrodzenia pełnomocnika strony będącego radcą prawnym, w wysokości 2.700 zł na podstawie § 2 pkt 6 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
Wyjaśnić należy, że przedmiotem sporu była kwestia ustalenia na rzecz B. WBK S.A. z siedzibą w W.(poprzednika prawnego skarżącego kasacyjnie S. S.A. z siedzibą w W.) odszkodowania w wysokości 6.251.510 zł z tytułu wygaśnięcia użytkowania wieczystego za nieruchomość zajętą pod część drogi. Zaskarżona decyzja Wojewody Mazowieckiego odnosiła się zatem do konkretnej należności pieniężnej. Dlatego też prawidłowo w sprawie przyjęto, że wpis sądowy od skargi wynosił 62.515,10 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), natomiast wpis od skargi kasacyjnej ustalono na podstawie § 3 powołanego rozporządzenia w wysokości 31.258 zł. Stosownie bowiem do § 1 pkt 4 rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 100.000 zł - 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł, a zgodnie z § 3 wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi albo sprzeciwu od decyzji, nie mniej jednak niż 100 zł. Podkreślić przy tym należy, że w niniejszej sprawie wysokość ustalonych wpisów nie była kwestionowane zarówno przez stronę skarżącą – Miasto Stołeczne Warszawa jak i przez wnoszącego skargę kasacyjną S. S.A. z siedzibą w W. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skarga odnosiła się do należności pieniężnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, że skarżący kasacyjnie reprezentowany jest przez radcę prawnego, winien orzec o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., i tym samym uznać, że wynoszą one 18.750 zł, a nie 2.700 zł. Przepis § 2 pkt 6 ww. rozporządzenia ma zastosowanie jedynie do spraw w których wartość przedmiotu sprawy wynosi od 50.000 zł do 200.000 zł, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien zasądzić od Miasta Stołecznego Warszawy na rzecz S. S.A. z siedzibą w W. kwotę 50.025 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, na którą to kwotę składa się uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 31.285 zł, wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 18.750 zł (ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.) oraz uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz art. 203 pkt 2 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzekł jak w sentencji.