Postanowienie NSA z 4 marca 2005 r., I OZ 12/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. W. na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 1404/04 o odrzuceniu wniosku o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi W. W. na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie wydania uwierzytelnionej kopii decyzji postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski przewodniczący

Uzasadnienie

W. W. w skardze z dnia 12 lipca 2004 r. wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy O. do wydania uwierzytelnionej kopii decyzji Wojewody Siedleckiego z dnia 29 grudnia 1997 r. stwierdzającej nabycie przez Gminę O. gruntu skarżącego oraz o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 12 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 odrzucił skargę a w pkt 2 odrzucił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd stwierdził, iż wobec oczywistej bezzasadności skargi prawo pomocy nie przysługuje – art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Pismem z dnia 2 listopada 2004 r. W. W. złożył na powyższe postanowienie zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie.

Jak trafnie bowiem podniósł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniosek o wydanie decyzji Wojewody Siedleckiego powinien być skierowany do Wojewody jako organu, który wydał decyzję i dysponuje jej oryginałem, nie zaś do Wójta Gminy O. Ponadto W. W. składając skargę na bezczynność Wójta Gminy O. nie wyczerpał środków zaskarżenia (art. 52 § 1 ustawy).

Z powyższego względu należy stwierdzić, iż słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek W. W. o przyznanie prawa pomocy z uwagi na bezzasadność jego skargi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.