Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 14 lutego 2007 r. sygn. akt II SAB/Kr 24/06 odrzucił zażalenie P. B. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 22 czerwca 2006 r. oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. B. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w K., w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że na wniesionym zażaleniu na postanowienie z dnia 22 czerwca 2006 r. widnieje jedynie kserokopia podpisu skarżącego. Stąd zarządzeniem z dnia 17 października 2007 r., doręczonym 2 listopada 2007 r., Sąd wezwał stronę do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia tegoż zażalenia. Skarżący mimo to, powyższego zarządzenia nie wykonał, a jedynie, w piśmie z dnia 7 listopada 2006 r. "z ostrożności procesowej" wniósł o podpisanie wezwania sądu oraz o sprecyzowanie dlaczego sąd kwestionuje złożony pod zażaleniem podpis.
Stąd w ocenie Sądu I instancji, zachodziły przesłanki do odrzucenia zażalenia strony na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), gdyż skarżący nie uzupełnił w terminie jednego z braków formalnych zażalenia, przewidzianego w art. 46 § 1 P.p.s.a.
P. B. złożył zażalenie na to postanowienie podnosząc, że w sposób oczywisty narusza ono zdrowy rozsądek oraz dodając, w piśmie uzupełniającym, iż zażalenie raz już podpisane, nie wymaga ponownego podpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie bowiem do art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony w toku postępowania sądowoadministracyjnego, a więc tym bardziej zażalenie, powinno zawierać między innymi podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. (podpis zastępczy). Oczywiście musi być to taki podpis, który nie pozostawia wątpliwości co do jego oryginalności. Wykluczona jest zatem jego kserokopia.
Stąd w sytuacji powzięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wątpliwości dotyczących własnoręcznego podpisania zażalenia, zasadnym było wezwanie strony do jego podpisania. Zważywszy zaś, że brak prawidłowo złożonego podpisu stanowi brak formalny, właściwym było zastrzeżenie rygoru odrzucenia pisma w przypadku niezastosowania się do wezwania.
Skarżący zatem, nawet gdy nie zgadzał się dokonaną przez Sąd oceną oryginalności podpisu, zobowiązany był do wykonania zarządzenia właśnie pod rygorem odrzucenia zażalenia. W świetle bowiem art. 178 P.p.s.a. - znajdującym zastosowanie do zażaleń na mocy art. 197 § 2 P.p.s.a.- sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł, jak powyżej.