Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił A. L. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż zgodnie z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżąca wezwana została do złożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentów potwierdzających jej sytuację majątkową i rodzinną wskazaną we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca nie wykonała w terminie wezwania Sądu, nie wyjaśniła zatem wątpliwości co do oświadczeń zawartych we wniosku. Sąd uznał więc, że strona nie wykazała aby spełniała przesłanki dla przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zażalenie na to postanowienie wniosła A. L., domagając się jego zmiany i ponownego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane osobie fizycznej jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów. Wykazanie okoliczności, które wskazywałyby na zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie i winno nastąpić poprzez złożenie oświadczeń w odpowiednich rubrykach urzędowego formularza, na którym składa się przedmiotowy wniosek. Jeśli jednak oświadczenia zawarte we wniosku nie wystarczają do pełnej oceny sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy, bądź też budzą wątpliwości, Sąd może, na podstawie art. 255 powołanej ustawy, zażądać od strony dodatkowych oświadczeń lub przedłożenia dokumentów potwierdzających jej rzeczywiste dochody oraz stan majątkowy, czy rodzinny.
Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie. A. L. w swoim wniosku o przyznanie prawa pomocy podała, iż zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, nie wskazała jednak, jaki osiąga on dochód. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zażądał więc przedstawienia przez stronę dokumentów, z których wynikałaby wysokość dochodów osiąganych przez męża, wyciągów z rachunków bankowych oraz określenia comiesięcznych wydatków rodziny skarżącej. W zakreślonym terminie skarżąca wezwania nie wykonała, uniemożliwiając Sądowi I instancji dokonanie oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego.
W tej sytuacji należało uznać, iż Sąd mógł rozpoznać wniosek jedynie na podstawie dotychczas przedłożonych przez skarżącą materiałów. Te zaś nie pozwalały przyjąć, że zachodzą przesłanki do przyznania jej prawa pomocy. Podkreślić należy, iż zwolnienie strony od obowiązku ponoszenia kosztów związanych z toczącym się z jej skargi postępowaniem jest sytuacją wyjątkową, a Sąd ma obowiązek ustalenia wszelkich okoliczności, które mogą stać się podstawą dla uwzględnienia, bądź oddalenia wniosku strony.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw, a postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy wydane zostało zgodnie z prawem i orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi