Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 436/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. P. w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu postanowienia podał, że decyzją z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Chorzów z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] odmawiającą przyznania W. P. dodatku mieszkaniowego. Odpis wyżej wymienionej decyzji, zawierającej prawidłowe pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w terminie 30 dni od jej otrzymania, doręczono stronie w dniu 2 kwietnia 2016 r.
W dniu 4 maja 2016 r. W. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., odrzucił skargę.
Sąd I instancji przytoczył treść art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 54 § 1 P.p.s.a.
Sąd ten wskazał, że jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2016 r., zatem termin do złożenia skargi upłynął w dniu 2 maja 2016 r. Skarga została natomiast złożona osobiście w siedzibie Kolegium dopiero w dniu 4 maja 2016 r., a zatem wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że do uchybienia terminu przyczyniło się to, że jest osobą schorowaną, wiekową i ma za sobą kilka poważnych operacji, a nadto leczy się neurologicznie. Podał, że "upłynął już spory okres czasu, pamięć jego jest ograniczona i gubi się już w zakresie sporu z Prezydentem Miasta Chorzowa". Skarżący wniósł o "przywrócenie terminu do wniesienia jego zażalenia na decyzję SKO w Katowicach".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji trafnie uznał, że skarga Wiesława Polczyka na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 17 marca 2016 r. została wniesiona z uchybieniem terminu określonym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., czego następstwem powinno być odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Skoro zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 2 kwietnia 2016 r. (zpo akta administracyjne k. 11), to termin do wniesienia skargi upływał w dniu 2 maja 2016 r. Tym samym wniesienie skargi w dniu 4 maja 2016 r. nastąpiło po upływie terminu ustawowego do jej wniesienia, a zatem skarga podlegała odrzuceniu. Sam skarżący nie kwestionuje tej okoliczności podnosząc, że "według jego pamięci miał informacje, że dzień 2 maja 2016 r. był w większości zakładach pracy dniem wolnym". Jak sam skarżący podkreślił, "sądził, że również SKO w Katowicach ma wolne".
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie (...) jest przedmiotem skargi (art. 54 ust. 1 P.p.s.a.). Jeżeli czynność ta nastąpiła po upływie terminu do wniesienia skargi, to następuje jej odrzucenie.
Na marginesie stwierdzić należy, że skarżący w swoim zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi nie kwestionuje jego zasadności. W uzasadnieniu zażalenia argumentacja skarżącego koncentruje się na okolicznościach i przyczynach, które doprowadziły do uchybienia terminowi do wniesienia skargi, a nie, by wykazać błąd w ustaleniach Sądu I instancji. Tym samym należy uznać, że skarżący w żaden sposób nie kwestionuje prawidłowości zaskarżonego postanowienia.
Uzasadnienie zażalenia zmierza do usprawiedliwienia przez skarżącego przyczyn, z jakich doszło do uchybienia terminu. Tego rodzaju argumentacja może stanowić wyłącznie element innego niekonkurencyjnego względem zażalenia środka prawnego, a mianowicie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej (art. 86 § 1 P.p.s.a.), który winien stanowić przedmiot odrębnego postępowania przed Sądem I instancji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.