Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M.D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 22 maja 2014 r. o sygn. akt IV SA/Gl 683/12. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne od dnia 25 grudnia 2014 r.
Pismem z dnia 23 marca 2015 r. skarżący wniósł, do Okręgowej Rady Adwokackiej w Katowicach za pośrednictwem Sądu pierwszej instancji, o zmianę pełnomocnika z urzędu – adwokata M.F. – ze względu na fakt, iż dotychczasowy pełnomocnik czterokrotnie odmówiła sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 3 listopada 2014 r.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 marca 2015 r. poinformowano skarżącego, że sprawa, w której wnosi o zmianę pełnomocnika została już prawomocnie zakończona i z tego powodu jego wniosek zostanie pozostawiony w aktach bez nadawania mu dalszego biegu.
Pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie i wykładnię zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 marca 2015 r.
W odpowiedzi Zastępca Przewodniczącego Wydziału pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r. wyjaśnił skarżącemu, iż zarządzenie z dnia 26 marca 2015 r. nie posiada charakteru procesowego a jedynie informacyjny, co oznacza, że nie przysługuje od niego żaden środek zaskarżenia ani wniosek o sprostowanie, czy też wykładnię. Ponadto wskazał, iż w niniejszej sprawie skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu – adwokata M.F. – która pismem z dnia 15 grudnia 2014 r. złożyła opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 3 listopada 2014 r. Następnie podkreślił, że wyżej wymienione postanowienie stało się prawomocne od dnia 25 grudnia 2014 r. Tymczasem wniosek o zmianę pełnomocnika złożono w dniu 23 marca 2015 r., czyli po zakończeniu postępowania sądowego.
Podsumowując pouczył skarżącego o treści art. 243 § 1 p.p.s.a., który w drodze analogi znajduje zastosowanie do zmiany pełnomocnika oraz dodał, że skoro Okręgowa Rada Adwokacka w Katowicach wyznaczyła adwokata z urzędu to ona jest również właściwa do jego ewentualnej zmiany.
W piśmie z dnia 27 maja 2015 r. M.D. złożył zażalenie na pismo z dnia 30 kwietnia 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na pismo Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2015 r., w którym został poinformowany o stanie sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 835/14 oraz powodach pozostawienia bez biegu jego pisma z dnia 23 marca 2015 r. W ocenie tego Sądu skoro przedmiotowa sprawa została prawomocnie zakończona w dniu 25 grudnia 2014 r. to wnioskowi o zmianę ustanowionego już wcześniej pełnomocnika z urzędu złożonemu w dniu 23 marca 2015 r. prawidłowo nie nadano dalszego biegu, zwłaszcza, że wyznaczenie jak i zmiana pełnomocnika należy do kompetencji Okręgowej Rady Adwokackiej a nie do sądu administracyjnego, który uprawniony jest wyłącznie do przyznania bądź odmowy przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Poza tym zgodnie z treścią art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., 1647) w sprawach nieuregulowanych w ustawie do wojewódzkich sądów administracyjnych oraz sędziów, asesorów sądowych, starszych referendarzy sądowych, referendarzy sądowych, starszych asystentów sędziów, asystentów sędziów, urzędników i innych pracowników tych sądów stosuje się odpowiednio przepisy o ustroju sądów powszechnych (...).
Kwestią nieuregulowaną w ustawie o ustroju sądów administracyjnych jest instytucja Zastępcy Przewodniczącego Wydziału zatem stosownie do przepisu odsyłającego zastosowanie znajdzie art. 11 § 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 133 ze zm.) który stanowi, że prezes sądu może powierzyć sędziemu funkcję zastępcy przewodniczącego wydziału, jeżeli przemawiają za tym wielkość lub zakres zadań wydziału. Reasumując zdaniem Sądu pierwszej instancji przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia, sprostowania ani dokonania wykładni pisma mającego jedynie charakter informacyjny, takiego jak pismo Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2015 r.
Na marginesie WSA w Gliwicach dodał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na pismo z dnia 30 kwietnia 2015 r. jest bezprzedmiotowy i nie będzie podlegał rozpatrzeniu z uwagi na fakt, iż na powyższe pismo nie przysługiwało zażalenie a tym samym nie istniała możliwość uchybienia terminu do jego wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M.D.. W obszernym uzasadnieniu zażalenia skarżący zwrócił m.in. uwagę, że Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił jakie są to "inne przyczyny niedopuszczalności zażalenia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesione zażalenie podlega oddaleniu.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił wniesione zażalenie, gdyż na pisma sądu administracyjnego o charakterze informacyjnym zażalenie nie przysługuje. Stosownie bowiem do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
- 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) (uchylony);
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Na mocy art. 198 p.p.s.a. przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia mają odpowiednie zastosowanie do zażalenia na zarządzenie przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie takiego zażalenia.
Skoro zatem ustawa nie przewiduje zażalenia na zarządzenie przewodniczącego (lub zarządzenie wykonującego jego funkcje zastępcy przewodniczącego), to tym samym takie zażalenie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie należy zaś skonstatować, że pismo z dnia 30 kwietnia ma charakter informacyjny. Jak była zaś mowa, na pisma o takim charakterze z woli ustawodawcy nie przysługuje zażalenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jest to jedna z innych przyczyn niedopuszczalności zażalenia poza wniesieniem jego po terminie, zatem zastosowanie znajdował art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. – prawidłowo zastosowany przez Sąd pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.