Postanowienie NSA z 23 lutego 2010 r., I OZ 122/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 600/09

Sprawa

w sprawie ze skargi W. I. na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okregu Wojskowego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odsetek od nieterminowo wypłaconych należności związanych ze służbą wojskową postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 600/09, po rozpoznaniu skargi W. I. na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odsetek od nieterminowo wypłaconych należności związanych ze służbą wojskową w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w Warszawie z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...], w pkt 2 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu i w pkt 3 zasądził od Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy na rzecz skarżącego kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania).

O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) oraz z § 14 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), bowiem skarżący był reprezentowany przed Sądem przez radcę prawnego.

W. I. reprezentowany przez radcę prawnego wniósł zażalenie na pkt 3 w/w wyroku dotyczący zwrotu kosztów postępowania, podnosząc, iż Sąd pierwszej instancji nie zasądził na rzecz jego pełnomocnika części wynagrodzenia w kwocie 2.160 zł. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, iż przedmiotem niniejszego postępowania była decyzja administracyjna wydana w sprawie o odsetki ustawowe od świadczeń należnych skarżącemu z tytułu zawodowej służby wojskowej. Wartość tych świadczeń, a tym samym, w ocenie skarżącego wartość przedmiotu sporu wynosiła 13.168,30 zł. Niniejszą sprawę należy bowiem traktować jak sprawę, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a zatem koszty zastępstwa procesowego należało wyliczyć w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Jednocześnie, skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W sprawie niniejszej należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo na podstawie art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu orzekł o zwrocie kosztów postępowania w kwocie 240 zł (wynagrodzenie pełnomocnika) i 17 zł (opłacenie pełnomocnictwa).

Nie można zgodzić się ze skarżącym, iż wynagrodzenie pełnomocnika powinno zostać obliczone tak jak w sprawie, w której przedmiotem postępowania jest należność pieniężna (art. 216 P.p.s.a.), czyli na podstawie przepisu § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 w/w rozporządzenia. Prawo skarżącego do odsetek z tytułu zwłoki w wypłacie uposażenia i innych należności uregulowane w art. 75 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, wynika bowiem z pozostawania w stosunku służbowym. Przedmiotem zaskarżenia nie jest zatem wartość przedmiotu sprawy.

Odnosząc się natomiast do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż jest on nieuzasadniony, albowiem przepisy art. 203 i 204 P.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.