Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 16 września 2015 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie od niej wpisu oraz jej podpisanie, bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Pismo zawierające powyższe zarządzenia awizowane było dwukrotnie – w dniu 21 i 29 września 2015 r., po czym zwrócone zostało wobec jego niepodjęcia w dniu 7 października 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków skargi, co powodowało konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J.K., podnosząc, iż nie został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie pozostawiono mu także informacji o awizowaniu przesyłki zawierającej zarządzenia. Podkreślił też, że nie była to pierwsza sytuacja, w której pisma nie docierają pod jego adres.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi słusznie bowiem uznał, iż w przedmiotowej sprawie zachodziły przesłanki odrzucenia skargi J.K. W niniejszej sprawie pismo zawierające zarządzenia z dnia 16 września 2015 r., którymi wezwano stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej opłacenie oraz podpisanie, doręczone było skarżącemu w trybie art. 73 ustawy P.p.s.a. W aktach sprawy znajduje się to pismo, zwrócone po dwukrotnym awizowaniu w dniach 21 i 29 września 2015 r. (daty te potwierdzone zostały także w oświadczeniu firmy Impost), a z informacji na potwierdzeniu zwrotnym oraz wynika, że pismo to pozostawione było w placówce przy ul. A. Dlatego też prawidłowo Sąd I instancji przyjął, że pismo to było skarżącemu doręczone. W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący w żaden sposób nie wypełnił skierowanego do niego wezwania, tym samym nie uzupełnił braków formalnych skargi, co spowodowało, że musiała ona być odrzucona.
Ewentualne nieprawidłowości w doręczaniu poczty pod adres zamieszkania skarżącego winny być wyjaśnione bezpośrednio z operatorem pocztowym i pozostają bez wpływu na prawidłowość oceny dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Mając na uwadze powyższe uznać należało, iż zaskarżone w sprawie zarządzenie wydano zgodnie z prawem, a zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O sprostowaniu oczywistej omyłki w zaskarżonym postanowieniu orzeczono na podstawie art. 156 § 3 P.p.s.a.