Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 328/16 (dalej postanowienie z 7 czerwca 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. W. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] lutego 2016 r.) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w skardze na decyzję z [...] lutego 2016 r. skarżący, reprezentowany przez adw. M. P., wniósł o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje jedynie pogorszenie możliwości pracy jako kierowca.
Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
By sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności skarżący musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z 7.4. 2005 r., II OZ 201/05).
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że brak prawa jazdy utrudni mu znalezienie pracy. Zdaniem Sądu I instancji, zatrzymanie prawa jazdy nie jest równoznaczne z całkowitą utratą możliwości uzyskania zatrudnienia. Trzeba się zgodzić ze stanowiskiem, że posiadanie prawa jazdy ułatwia poszukiwanie pracy, jednak jego pozbawienie nie łączy się automatycznie z "niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody" lub "niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", a tylko takie przesłanki pozwalają na wstrzymanie wykonania aktu. Dlatego przyjmując nawet, że w wyniku utraty uprawnienia do prowadzenia pojazdów możliwości zarobkowania skarżącego zostaną ograniczone, to okoliczności tej nie można uznać za dostateczną przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Utrata prawa jazdy może tylko w szczególnych okolicznościach wiązać się z niebezpieczeństwem wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Mogłoby to ewentualnie mieć miejsce np. w przypadku, gdyby odebranie prawa jazdy w konkretnych okolicznościach miało spowodować bezpośrednio utratę posiadanego stanowiska pracy albo uniemożliwiało całkowicie prowadzenie działalności gospodarczej. Taka sytuacja w niniejszej sprawie jednak nie zachodzi.
Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez tą decyzję znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków (k. 15-16 akt sądowych).
Zażalenie na postanowienie z 7 czerwca 2016 r. wywiódł K. W., reprezentowany przez adw. M. P., zarzucając postanowieniu naruszenie art. 61 § 3 ppsa, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W ocenie skarżącego, w sposób wystarczający wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, polegającej na utracie możliwości zarobkowych (k. 34-36 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Prawidłowość zaskarżonego postanowienia podlega ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pod względem jego zgodności z regulacją zawartą w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa). Ów przepis dotyczy udzielenia skarżącemu tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1 ppsa). Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 ppsa). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty i oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu I instancji, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z ww. przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Art. 61 § 3 ppsa zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko.
Załączony do skargi odpis umowy o pracę z 15 lutego 2016 r. skarżącego w charakterze kierowcy na 1/8 etatu z wynagrodzeniem brutto 250 zł brutto (k. 6 akt sądowych), nie przemawia za uwzględnieniem zażalenia, bowiem dotyczy wynagrodzenia znacznie poniżej możliwości zarobkowych skarżącego. W 2016 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 1850 zł miesięcznie (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2015 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2016 r. – Dz. U. z 2015 r., poz. 1850), a poziom bezrobocia w Polsce w 2016 r. jest najniższy od 25 lat i w lipcu 2016 r. wyniósł 8,6% (art. 106 § 4 ppsa; informacja Ministerstwa Rodziny i Pracy), i zbliżony jest do poziomu naturalnego. Skarżący jest mężczyzną w kwiecie sił (44 lata), o dużym doświadczeniu życiowym (we wrześniu 2015 r. miał dostarczyć organowi od tłumacza przysięgłego dokumenty potwierdzające płacenie przez skarżącego alimentów; k. 26 akt administracyjnych).
Zaskarżone postanowienie nie narusza art. 61 § 3 ppsa, bowiem skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.