Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 857/12 odmówił zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2012 r. odmawiającego wyłączenia sędziego WSA A. W. i sędziego NSA E. M. od orzekania w sprawie niniejszej w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 29 sierpnia 2013 r. na rozprawie R. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA A. W. od rozpoznania skargi zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Sz 857/12 z powodu naruszenia przez tego sędziego: "podstawowej zasady konstytucyjnej do uczciwego i sprawiedliwego procesu poprzez faktyczne popieranie przez sędziego oszukańczych zachowań procesowych adwokata L. M. L. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1108/07 polegających na złożeniu opinii prawnej na szkodę i krzywdę skarżącego i wbrew jego woli".
W tym samym dniu R. S. złożył też wniosek o wyłączenie sędziego NSA E. M. od rozpoznawania jego skargi zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Sz 857/12 z powodu stosowania przez tego sędziego: "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego na szkodę i krzywdę skarżącego". Wnioskodawca podał, że podstawą wyłączenia tego sędziego jest także treść oświadczenia z dnia 8 lutego 2012 r. złożonego w sprawie II SA/Sz 345/11.
Wskazuje, że w poprzednio złożonych dwóch wnioskach o wyłączenie sędziego A. W., R. S. także zarzucał temu sędziemu popieranie oszukańczych działań adwokata L. M. L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07, poprzez przyznanie adwokatowi wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu, mimo złożenia opinii prawnej niezgodnej z wolą skarżącego i jego wniosku o nie wypłacanie wynagrodzenia adwokatowi. W rozpoznawanym obecnie wniosku R. S. podniósł, że sędzia popierał oszukańcze działania procesowe adwokata L. M. L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07, oraz, że stosuje w sprawie II SA/Sz 744/08 omnipotencję władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego.
Z kolei w poprzednio złożonych dwóch wnioskach o wyłączenie sędziego E. M. R. S. zarzucał stosowanie przez tego sędziego omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego na szkodę i krzywdę skarżącego, oraz wskazywał na treść oświadczenia z dnia 8 lutego 2012 r. złożonego przez sędziego w sprawie II SA/Sz 345/11.
Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji stwierdził, że powody złożenia rozpoznawanych wniosków o wyłączenie sędziów nie uległy zmianie. W poprzednio wydanych w przedmiotowej sprawie prawomocnych postanowieniach Sąd pierwszej instancji uznał, że nie uzasadniają one uwzględnienia wniosków o wyłączenie sędziów. Zdaniem tegoż Sądu, w tej sytuacji brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 27 listopada 2012 r., ponieważ wnioskodawca nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek wyłączenia sędziego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak słusznie zaznaczył Sąd pierwszej instancji, wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów A. W. i E. M. od rozpoznawania niniejszej sprawy był już rozpoznawany. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wnioski o wyłączenie tych sędziów od rozpoznania przedmiotowej sprawy, ponieważ skarżący nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 18 czy art. 19 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I OZ 459/13 oddalił zażalenie R. S. na to postanowienie.
Skarżący składając kolejny wniosek o wyłączenie ww. sędziów ponownie powołał się na te same okoliczności, które były powodem złożenia wcześniejszych wniosków. Należy zatem uznać, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przewidziane w art. 165 P.p.s.a. przesłanki do zmiany wcześniejszych prawomocnych postanowień. Stosownie bowiem do tego przepisu, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak wynika z akt sprawy, podnoszone przez skarżącego okoliczności - mające w jego ocenie stanowić przesłanki do wyłączenia tych sędziów - nie uległy zmianie.
W związku z powyższym, znajduje również zastosowanie w sprawie art. 153 powołanej ustawy, zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone już kilkakrotnie zarówno przez Sąd I, jak i II instancji, wiążą w sprawie ten Sąd.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.