Postanowienie NSA z 24 lutego 2010 r., I OZ 124/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.K.K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r. sygn. akt IV SA/GI 490/09 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi A.K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2000 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek A.K.K. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżąca, mimo wezwania, nie uzupełniła braków wniosku, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu. W ocenie Sądu pozostawienie wniosku strony było konieczne z uwagi na treść art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.".

Zażalenie na to zarządzenie wniosła A.K.K.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W przedmiotowej sprawie A.K.K. zwróciła się do Sądu I instancji z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, wobec czego przesłany jej został urzędowy formularz celem wypełnienia go i nadesłania do Sądu. Jednocześnie skarżąca pouczona została o siedmiodniowym terminie do uzupełnienia tego braku i o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania w razie jego nieuzupełnienia. Pismo Sądu, do którego załączony był formularz, doręczono stronie w dniu 5 października 2009 r., jednakże w zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała wypełnionego formularza. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zobligowany był pozostawić wniosek skarżącej bez rozpoznania, zgodnie z art. 257 P.p.s.a. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu, jak również gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku, uniemożliwiając tym samym ocenę możliwości płatniczych lub zakresu wniosku.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.