Postanowienie NSA z 27 lutego 2014 r., I OZ 124/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2551/13 odmawiające przyznania C. S. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu

Sprawa

w sprawie ze skargi C. S. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej p o s t a n a w i a: zwrócić zażalenie C. S. z dnia 23 stycznia 2014 r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia braków formalnych.

Skład

Sędzia NSA Maria Wiśniewska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2551/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu C. S. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W dniu 24 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo zatytułowane "Zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2014 r.", podpisane przez C. S., datowane na dzień 23 stycznia 2014 r. Powyższe pismo jest zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Wydział I, sygn. akt I SA/Wa 2551/13, oraz do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na piśmie umieszczone są odręczne notatki skierowane do Prezesa i Wysokiego Sądu, aby nie wysyłać go do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dalszej części pisma na stronie 5 skarżący pisze: "Szanowny Panie Prezesie! Wysoki Sądzie! Niniejszego zażalenia nie składam za WASZYM pośrednictwem do NSA (...)" oraz na stronie 6 "A zamiast do NSA, do WSA w W-wie składam niniejsze zażalenie co najmniej z dwóch powodów. (...) chcę pokazać, że ZAŻALENIE niniejsze jest zasadne".

Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 5 lutego 2014 r. uznał, że powyższe zażalenie jest środkiem zaskarżenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2551/13 i zarządził przedstawienie akt sprawy wraz z wyżej wymienionym zażaleniem Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Przedstawienie akt wraz ze środkiem zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") może nastąpić, jeżeli środek zaskarżenia, jakim jest zażalenie, czyni zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawiera wskazanie zaskarżonego postanowienia oraz wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również uzasadnienie zażalenia. Jeżeli zażalenie nie spełnia tych wymagań, Przewodniczący Wydziału powinien zwrócić się do strony skarżącej o usunięcie jego braków formalnych.

W przedstawionym zażaleniu C. S. brak jest wniosku co do zaskarżonego postanowienia, a stanowisko wyrażone w żądaniu nieprzedstawiania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu akt wraz z zażaleniem budzi wątpliwości co do jego intencji i zakresu żądań. W związku z tym przedstawienie akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu było przedwczesne, bowiem konieczne jest wyjaśnienie stanowiska skarżącego co do zakresu złożonego przez niego zażalenia i wniosków. Przewodniczący Wydziału powinien zatem wezwać skarżącego do usunięcia braków formalnych i dopiero po ich usunięciu przedstawić akta Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.