Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B. K. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] grudnia 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy usunięcia 6 punktów wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego postanawia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 13 listopada 2017 r. skarżący B.K. wniósł skargę na odmowę usunięcia 6 punktów wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 12 lutego 2018 r. Sąd wydał postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 560/18 oddalił żalenie skarżącego na ww. postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Odrzucając skargę, w pierwszej kolejności Sąd podkreślił, że w zakresie trybu i terminu wniesienia skargi w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy określone w art. 52 § 3 i 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017r. (wobec treści art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.935) oraz art. 18 tej ustawy).
Mając na uwadze powyższe przepisy Sąd stwierdził, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu. Skarżący zaskarżył akt organu z dnia 17 grudnia 2015 r. o odmowie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców. Skarżący dowiedział się o wydaniu tego aktu w dniu 13 stycznia 2016 r. (wtedy też mu go doręczono). Od tego czasu miał 14 dni na skierowanie do właściwego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nastąpiło to dopiero pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r., a zatem ponad pół roku po upływie terminu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie.
Sąd podniósł następnie, że odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nastąpiła pismem z dnia 27 września 2016 r., doręczonym skarżącemu w dniu 10 października 2016 r., a zatem skarga powinna zostać wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, tj. do dnia 9 listopada 2016 r., a nastąpiło to dopiero w dniu 13 listopada 2017 r.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł B.K., zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a. oraz art. 9 i 112 k.p.a.
W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że pisma organu z dnia 17 grudnia 2015 r. oraz z dnia 27 września 2016 r. nie zawierały stosownych pouczeń co do trybu i sposobu zaskarżenia i w związku z tym nie mogły wywoływać ujemnych konsekwencji dla strony w postaci rozpoczęcia biegu terminów (odpowiednio do złożenia wezwania organu do usunięcia naruszania prawa oraz do wniesienia skargi do sądu).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 i § 3 p.p.s.a. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Stosownie zaś do treści art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że skarżący uchybił 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w K.z dnia 17 grudnia 2015 r. Skarga została bowiem wniesiona po upływie roku od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, czego sam skarżący nie kwestionuje. Dodatkowo podnieść trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 560/18 oddalił żalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2018 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. pismo.
Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w zażaleniu o braku zawarcia pouczenia w zaskarżonym piśmie z dnia 17 października 2015 r., jak też w odpowiedzi organu na wezwanie do usunięci naruszenia prawa z dnia 27 września 2016 r. wskazać należy, że skoro skarga w niniejszym postępowaniu została wniesiona na pismo będące czynnością materialno – techniczną, to wszelkie pouczenia dotyczące sposobu i trybu jego zaskarżenia winny być zawarte w jego treści, nie zaś w późniejszych pismach organu (w tym w odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa).
Natomiast prawidłowe stwierdzenie przez Sąd I instancji uchybienia formalnego skargi w postaci wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia, a w konsekwencji odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a., uniemożliwiło Sądowi merytoryczną oceną zaskarżonego pisma, również w zakresie braku pouczenia strony o sposobie jego zaskarżenia.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.) oddalił zażalenie.