Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 304/13 odrzucił skargę kasacyjną B. N. i I. K. od wyroku tego Sądu z dnia 27 maja 2013 r.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 23 sierpnia 2013 r. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 27 maja 2013 r. wniosła radca prawny W. K. będąca pełnomocnikiem skarżących B. N. i I. K. Wraz ze skargą złożone zostały tylko 2 jej odpisy oraz załączono dowód uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł.
Wezwaniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 sierpnia 2013 r. zobowiązano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych powyższej skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie 344 egzemplarzy jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Powyższe wezwanie zostało doręczone radcy prawnemu W. K. w dniu 13 września 2013 r. W tym samym dniu pełnomocnik skarżących załączyła 256 odpisów własnoręcznie podpisanych egzemplarzy skargi kasacyjnej z dnia 21 sierpnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę kasacyjną stwierdził, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nie zostało prawidłowo wykonane, gdyż nie nadesłano 88 brakujących egzemplarzy skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosły B. N. i I. K., wnosząc o jego uchylenie.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 178 w zw. z art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." poprzez nieuzasadnione odrzucenie skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy doręczenie wezwania do usunięcia braków tej skargi było nieskuteczne, co nastąpiło na skutek wydania przesyłki pocztowej w placówce operatora publicznego osobie nieuprawnionej do jej odbioru w rozumieniu § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277).
W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nie zostało doręczone pełnomocnikowi strony, natomiast braki te zostały uzupełnione bez wezwania w dniu 13 września 2013 r. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych została natomiast wydana w urzędzie pocztowym M. W. – komplementariuszowi Kancelarii Prawnej [...].
Ponadto wyjaśniono, że przy licznej korespondencji, która trafia do pełnomocników oraz spółki zdarza się, że na skutek skrótowego opisu awizowanych przesyłek przesyłki wydawane są osobie nieuprawnionej, jednak zawsze trafiają do adresata i wadliwość ta nie ma wpływu na postępowanie. W tym konkretnym przypadku tak się nie stało a brak fizycznego obejrzenia przesyłki miał zasadnicze znaczenie dla sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom występującym w sprawie. O braku formalnym skargi kasacyjnej z powodu niedołączenia odpisu skargi kasacyjnej można mówić wówczas, gdy strona składając tę skargę nie dołączyła odpowiedniej liczby jej odpisów i z tego względu skarga kasacyjna nie może otrzymać prawidłowego biegu. Jeżeli skarga kasacyjna nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 178 P.p.s.a.). Niewykonanie wezwania w zakresie nadesłania określonej liczby odpisów skargi kasacyjnej uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu. Podkreślenia wymaga przy tym, że w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS13/13 wyjaśniono, że niedołączenie wymaganej liczby opisów skargi (skargi kasacyjnej) i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi (skargi kasacyjnej), o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 178 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze (skardze kasacyjnej) prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2013 r. wezwano pełnomocnika wnoszących skargę kasacyjną do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie 344 odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało odebrane w dniu 13 września 2013 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru, a zatem termin do wykonania zarządzenia upłynął w dniu 20 września 2013 r. Co prawda w dniu 13 września 2013 r. pełnomocnik złożył 256 odpisów skargi kasacyjnej, jednakże wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie zostało prawidłowo wykonane, gdyż nie nadesłano 88 brakujących egzemplarzy skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił wniesioną skargę kasacyjną.
Odnosząc się do argumentów podnoszonych w zażaleniu związanych z nieprawidłowym doręczeniem przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że jak wynika z akt sprawy prawidłowość doręczania korespondencji kierowanej do radcy prawnego W. K. nie była kwestionowana na żadnym etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Ze znajdującego się w aktach sprawy zawiadomienia o terminie rozprawy w dniu 27 maja 2013 r. wynika, że zostało ono doręczone do rąk M. W., który odebrał pismo adresowane do radcy prawnego W. K. jako osoba do tego uprawniona (pełnomocnik). Osoba ta potwierdzała także odbiór wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od zgłoszonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku a także odpis postanowienia z dnia 4 października 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Po otrzymaniu powyższej korespondencji ustanowiony w sprawie pełnomocnik podejmował określone środki prawne. Pisma te były zatem, w ocenie pełnomocnika strony, skutecznie doręczone.
W tej sytuacji niewłaściwy obieg korespondencji polegający na nieprzekazaniu przez osobę, która zwykle odbiera korespondencję nie świadczy o zasadności zażalenia. Pełnomocnik strony skarżącej winien tak zorganizować obieg korespondencji aby przesyłki były odbierane przez nią lub niezwłocznie do niej trafiały po uprzednim odbiorze przez inne osoby.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.