Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 11 września 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 359/18 odrzucił skargę kasacyjną Gminy Ł. od wyroku z dnia 24 maja 2018 r. wydanego w sprawie ze skargi D. K., B. K., D. W., R. M., J. P., J. K., D. Ł., A. B., B. B.-B., A. S., K. K., J. P., J. W., J. Z., K. M.-M., T. R. i E. W. na uchwałę Rady Gminy Ł. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie dostosowania sieci szkół podstawowych i gimnazjów do nowego ustroju szkolnego gminy Ł. Powołując się na art. 178 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd Wojewódzki wskazał, że braki formalne i fiskalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w przepisanym terminie.
Zażalenie na to postanowienie złożyła Gmina Ł., zaskarżając je w całości, wniosła o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu wskazano, że wpis sądowy został prawidłowo uiszczony, tym samym żądanie zawarte w wezwaniu z dnia 20 lipca 2018 r. było niezasadne. Ponadto zdaniem autora zażalenia w sytuacji braku osobnego oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, Sąd winien przyjąć, że wolą skarżącego kasacyjnie jest, aby sprawa była rozpatrywana na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zgodnie z treścią art. 177a cytowanej ustawy jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Kolejnym z wymogów stawianych skardze kasacyjnej jest jej opłacenie. W myśl art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że w skardze kasacyjnej złożonej przez Gminę Ł. nie zawarto wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie ani oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W tej sytuacji Sąd słusznie wezwał organ do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Pomimo skutecznego doręczenia powyższego wezwania (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 238), ani wniosek o rozpoznanie sprawy na rozprawie, ani oświadczenie o zrzeczeniu się jej nie zostały złożone. Zaznaczyć należy, że złożenie takiego wniosku (lub oświadczenia) stanowi jeden z warunków formalnych skargi kasacyjnej, zaś jego brak stanowi usuwalny brak formalny skargi kasacyjnej. Jednoznacznie brzmiące przepisy p.p.s.a. nie nasuwają żadnych wątpliwości.
W konsekwencji nie sposób zgodzić się z opinią autora zażalenia, że w razie milczenia autora skargi kasacyjnej w tym zakresie Sąd powinien skierować sprawę na rozprawę bez wzywania do uzupełnienia braku formalnego. Taki pogląd nie znajduje oparcia w cytowanych wyżej przepisach p.p.s.a.
Ponadto rację należy przyznać Sądowi I instancji co do tego, że skarga kasacyjna obarczona była również brakiem fiskalnym, który nie został uzupełniony w przepisanym terminie. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu kwota 100 zł wpłacona w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej tytułem wpisu nie była wystarczająca do pokrycia całej kwoty opłaty sądowej od tego środka zaskarżenia. Wskazał na to Sąd Wojewódzki w zarządzeniu z dnia 20 lipca 2018 r., w którym wezwał stronę skarżącą kasacyjnie do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 50 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Wskutek braku zaskarżenia, zarządzenie zyskało walor prawomocności. Pomimo jego skutecznego doręczenia (co jest kwestią bezsporną), brakująca część wpisu nie została wpłacona w wyznaczonym terminie.
Odnosząc się do zarzutów autora zażalenia dotyczących prawidłowego obliczenia wysokości wpisu przez Sąd, wskazać należy, że nie mogą one odnieść zamierzonego skutku. Zarzuty te mogły zostać podniesione jedynie w zażaleniu na przedmiotowe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia brakującej części wpisu, którego strona jednak nie wniosła.
W konsekwencji powyższego uznać należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zaś zażalenie jako niezasadne podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.