Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/lu 306/11 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał H.M. do uiszczenia solidarnie z L.M. opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi H.M. i L.M. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z dnia 12 kwietnia 2011 r., nr [...]w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów, w kwocie 100 zł stosownie do z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem egzekucyjnego ściągnięcia tej opłaty.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie H.M. i L.M. podali, że nie są w stanie uiścić powyższej kwoty bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione.
Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
W zażaleniu nie zakwestionowano zarówno podstawy prawnej zaskarżonego zarządzenia jak i wysokości opłaty ograniczając się do stwierdzenia, że skarżący nie są w stanie uiścić opłaty ze względu na ich ciężką sytuację finansową.
Sąd natomiast postanowieniem z dnia 5 października 2011 r. odmawiając przyznania prawa pomocy podał, że skarżący nie przedłożyli stosownych zaświadczeń, o których nadesłanie byli wzywani. Wskazać przy tym trzeba, iż prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2011 r. oddalono zażalenie H.M. i L.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 października 2011 r. o odmowie przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz że w protokole rozprawy z dnia 17 stycznia 2012 r. pouczono skarżących o przedmiotowej opłacie.
W tym stanie rzeczy skoro zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw zaskarżenia, podlega ono oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wobec czego orzeczono jak w sentencji.